падба́ўка, ‑і,
1.
2. Тое, што падбаўлена.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падба́ўка, ‑і,
1.
2. Тое, што падбаўлена.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патэнцы́раванне, ‑я,
[Ад ням. potenzieren — узводзіць у ступень.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перабо́ры, ‑аў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перакі́дка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перако́ўка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераку́пка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перама́зка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераме́рка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ператры́мка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
по́ліва, ‑а,
1.
2. Тое, што трэба прапалоць або што праполата.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)