эпіля́цыя, ‑і,
[Фр. ēpilation ад épiler — выдаляць валасы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эпіля́цыя, ‑і,
[Фр. ēpilation ад épiler — выдаляць валасы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
*Панасно́й, поносный ’аб вазе
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ДУНА́ЙСКАЕ ЗЛЕДЗЯНЕ́ННЕ,
назва найстаражытнейшага зледзянення ў Альпах, якое адбылося ў канцы пліяцэну
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДЫ́ЗЕЛЬ-ЭЛЕКТРАХО́Д,
марское
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗРУБ,
сцены драўлянага збудавання, складзеныя з бярвён
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ІЗЯСЛА́Ў СВЯТАПО́ЛЧЫЧ (? — 13.12.1127),
князь тураўскага роду Ізяславічаў, сын Святаполка Ізяславіча. Магчыма, валодаў удзелам у межах Тураўскага
А.В.Іоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАНСТАТА́ЦЫЯ (
устанаўленне несумненнасці існавання, наяўнасці чаго-н.; паведамленне аб дакладна ўстаноўленым, бясспрэчным факце
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАКАЯ́ННЕ,
1) адкрытае, добраахвотнае прызнанне ва ўчыненым злачынстве
2) Тое, што
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Камлёт ’саматканая шарсцяная спадніца больш высокай якасці, чым андарак’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
=ung суф. назоўнікаў
1) назвы дзеяння
2) назвы прадметаў: Kléidung
3) назоўнікі са зборным значэннем: Bedíenung
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)