Verbum

анлайнавы слоўнік

натыві́зм

(ад лац. nativus = прыроджаны)

канцэпцыя, паводле якой здольнасць да ўспрымання прасторы і часу ўласціва чалавеку ад нараджэння і не развіваецца ў працэсе жыцця.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тамі́зм

(ад лац. Thomos = Фама)

філасофскае і багаслоўскае вучэнне сярэдневяковага філосафа-схаласта Ф. Аквінскага, паводле якога розум павінен падпарадкоўвацца веры, а філасофія служыць багаслоўю.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Schíldbürger m -s, -

1) разм. прасця́к

2) абыва́цель, мешчані́н

3) гіст. літ. жыха́р Шы́льды (выдуманы горад, паводле вядомага ў Германіі літаратурнага твора)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

выме́шванне ¹, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вымешваць ¹ — вымесіць.

выме́шванне ², ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вымешваць ² — вымешаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агале́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. агаляць — агаліць (у 1, 5 знач.); дзеянне і стан паводле дзеясл. агаляцца — агаліцца (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закі́дванне ¹, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. закідваць ¹ — закі́даць.

закі́дванне ², ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. закідваць ² — закінуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маркірава́нне ¹, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. маркіраваць ¹.

маркірава́нне ², ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. маркіраваць ².

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

драбле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. драбіць і стан паводле дзеясл. драбіцца (у 1 знач.). Драбленне горнай пароды. Драбленне сялянскіх гаспадарак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наве́шванне ¹, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. навешваць ¹ — навесіць.

наве́шванне ², ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. навешваць ² — навешаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недасыпа́нне ¹, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. недасыпаць ¹ — недаспаць.

недасыпа́нне ², ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. недасыпаць ² — недасы́паць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)