ktokolwiek

1. хто-небудзь;

2. хто б ні

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ever

[ˈevər]

adv.

1) калі́-не́будзь

is she ever at home? — Ці яна́ калі́-не́будзь быва́е до́ма?

2) заўсёды, увесь час

3) наагу́л; ува ўся́кім ра́зе

- ever and again

- for ever and a day

- ever so

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ВЕ́РСІЯ (ад позналац. versio відазмяненне, паварот),

1) адзін з варыянтаў выкладанняў, тлумачэнняў якога-небудзь факта, падзеі.

2) У следчай і судовай практыцы меркаванне (гіпотэза) следчага або суда пра наяўнасць ці адсутнасць падзей або фактаў з тых, што маюць значэнне для правільнага вырашэння справы і абгрунтавання на доказах і матэрыялах пэўнай крымін. справы, а таксама магчымае тлумачэнне іх узнікнення і характару.

т. 4, с. 106

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МІКРА... (ад грэч. mikros малы), 1) дзесятковая прыстаўка для ўтварэння найменняў дольных адзінак, роўных 10​−6 зыходным адзінкам. Пазначаецца мк. Напр., 1 мкг (мікраграм) = 10​−6 г, 1 мкКл (мікракулон) = 10​−6 Кл.

2) Першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на малы памер чаго-небудзь (напр., мікраарганізм, мікрасхема), а таксама слоў, звязаных з вывучэннем або вымярэннем малых велічынь (напр., мікраскоп, мікрабіялогія).

т. 10, с. 357

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПАРУЧЫ́ЦЕЛЬСТВА,

адказнасць, якая бярэцца кім-небудзь на сябе ў забеспячэнне абавязацельстваў другой асобы. У цывільным праве Рэспублікі Беларусь П. — дагавор, паводле якога паручыцель абавязваецца перад крэдыторам адказваць за выкананне абавязацельства пэўнай асобай поўнасцю або ў частцы. Правы і абавязкі паручыцеля, парадак спынення П. вызначаецца заканадаўствам. У крымін. праве — асабістае П. — адна з мер стрымання, што прымаецца ў адносінах да падазронага ці абвінавачанага.

т. 12, с. 145

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПАС,

1) прыстасаванне для прывядзення ў рух с.-г., тэкстыльных і інш. машын, некаторых станкоў, механізмаў. Мае выгляд бясконцай паласы прамавугольнага, клінападобнага або круглага сячэння з баваўнянай, прагумаванай тканіны, скуры ці сінт. матэрыялу. Выкарыстоўваецца ў раменных перадачах. Зубчасты П. мае выступы для счаплення з упадзінамі на шківах.

2) У спартыўных гульнях перадача мяча, шайбы і інш. каму-небудзь з гульцоў сваёй каманды.

т. 12, с. 158

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ашны́парыць

‘абшукаць, абшнарыць, абмацаць каго-небудзь, што-небудзь (ашныпарыць пакой вачыма)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ашны́пару ашны́парым
2-я ас. ашны́парыш ашны́парыце
3-я ас. ашны́парыць ашны́параць
Прошлы час
м. ашны́парыў ашны́парылі
ж. ашны́парыла
н. ашны́парыла
Дзеепрыслоўе
прош. час ашны́парыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ашны́харыць

‘абшукаць, абшнарыць, абмацаць каго-небудзь, што-небудзь (ашныхарыць лес)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ашны́хару ашны́харым
2-я ас. ашны́харыш ашны́харыце
3-я ас. ашны́харыць ашны́хараць
Прошлы час
м. ашны́харыў ашны́харылі
ж. ашны́харыла
н. ашны́харыла
Дзеепрыслоўе
прош. час ашны́харыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́піндырыць

‘выставіць напаказ, убраўшы пышна што-небудзь; выгаварыць што-небудзь

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́піндыру вы́піндырым
2-я ас. вы́піндырыш вы́піндырыце
3-я ас. вы́піндырыць вы́піндыраць
Прошлы час
м. вы́піндырыў вы́піндырылі
ж. вы́піндырыла
н. вы́піндырыла
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́піндырыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

замаркава́ць

‘замаркаваць каго-небудзь, што-небудзь (напр., хаду); замарудзіцца’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замарку́ю замарку́ем
2-я ас. замарку́еш замарку́еце
3-я ас. замарку́е замарку́юць
Прошлы час
м. замаркава́ў замаркава́лі
ж. замаркава́ла
н. замаркава́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час замаркава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)