дзяржаўны дзеяч Грэцыі. Атрымаў юрыд. адукацыю ў Германіі і Францыі. У 1896 і 1914—20 дырэктар грэч.нац. банка. Прэм’ер-міністр у 1897—99, 1901—02, 1915—17 (з перапынкамі), 1926—28; у 1929—35 прэзідэнт Грэцыі. Садзейнічаў дзярж. перавароту ў кастр. 1935, які прывёў да аднаўлення манархіі.
дзяржаўны і паліт. дзеяч Мазамбіка. Меў пачатковую мед. адукацыю. З 1963 у Танзаніі, дзе далучыўся да Фронту вызвалення Мазамбіка (ФРЭЛІМО). З 1966 камандуючы ўзбр. сіламі, з 1970 старшыня ФРЭЛІМО. З 1975 прэзідэнт і кіраўнік урада Нар. Рэспублікі Мазамбік. Пэўны час быў прыхільнікам сацыяліст. арыентацыі краіны. Загінуў у авіякатастрофе.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
national2[ˈnæʃnəl]adj.
1. нацыяна́льны, наро́дны;
national dress нацыяна́льны касцю́м;
national economy нацыяна́льная экано́міка, наро́дная гаспада́рка;
national heritage нацыяна́льная (культу́рная) спа́дчына;
national identity нацыяна́льная самабы́тнасць;
a national minority нацыяна́льная ме́ншасць;
the national teamsport нацыяна́льная збо́рная (кама́нда), збо́рная (кама́нда) краі́ны;
national unity адзі́нства наро́да, нацыяна́льнае адзі́нства
2.дзяржа́ўны;
a na tional anthemдзяржа́ўны гімн;
a national boundary дзяржа́ўная мяжа́;
a national ho liday дзяржа́ўнае свя́та;
National Insurance дзяржа́ўнае сацыя́льнае страхава́нне (у Вялікабрытаніі);
the Royal National Theatre Карале́ўскі нацыяна́льны тэа́тр (у Лондане)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
банкм.
1. банк;
дзяржа́ўны б. — госуда́рственный банк;
2.карт. банк;
сарва́ць б. — сорва́ть банк;
3.спец. банк;
б. да́ных — банк да́нных;
б. ве́даў — банк зна́ний
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
radziecki
radzieck|i
гіст. савецкі;
władza ~a — савецкая ўлада;
~i ustrój państwowy — савецкі дзяржаўны лад
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
treasury
[ˈtreʒəri]
n., pl. -uries
1) ка́са f.; фо́нды pl.
the club treasury — ка́са клю́бу
2)
а) скарб -у m. (дзяржа́ўны), казна́f.
б) міністэ́рства фіна́нсаў
3) ска́рбніца f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Аркестр беларускіх народных інструментаў (Беларускай філармоніі), гл.Дзяржаўны народны аркестр БССР
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
БУРГІБА́ (Хабіб Бен Алі) (н. 3.8.1903, г. Манастыр, Туніс),
палітычны і дзяржаўны дзеяч Туніса. Скончыў юрыд.ф-т Сарбоны і Вышэйшую паліт. школу ў Парыжы (1927). З 1934 ген. сакратар партыі «Новы Дустур» (з 1964 — Сацыяліст. дустураўская партыя). Першы прэм’ер-міністр (1956—70) незалежнага Туніса, у 1957—87 прэзідэнт краіны. Звольнены з пасады пасля ўрадавага перавароту.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
А́ДАМС ((Adams) Джон Куінсі) (11.7.1767, Куінсі, штат Масачусетс, ЗША — 23.2.1848),
дзяржаўны дзеяч ЗША, дыпламат. Сын прэзідэнта Дж.Адамса. Першы пасланнік ЗША у Расіі (1809—14), садзейнічаў умацаванню рас.-амер. адносін. У 1815—17 пасланнік ЗША у Англіі. У 1825—29 прэзідэнт ЗША. Адзін з аўтараў Манро дактрыны. Выступаў у кангрэсе як прадстаўнік памяркоўнага крыла праціўнікаў рабства.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДЗЮВАЛЬЕ́ ((Duvalier) Жан Клод) (н. 3.7.1951, г. Порт-о-Прэнс, Гаіці),
дзяржаўны і паліт. дзеяч Гаіці. У 1971—86 прэзідэнт Гаіці. Прэзідэнцкі пост паводле папраўкі да канстытуцыі (студз. 1971) атрымаў у спадчыну ад бацькі Ф.Дзювалье. Прадоўжыў умацаванне рэжыму жорсткай дыктатуры. Пры ім пагоршылася эканам. становішча Гаіці. Скінуты ў выніку нар. паўстання ў лют. 1986, эмігрыраваў у Францыю.
