прапласто́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прапластоўваць — прапластаваць і стан паводле знач. дзеясл. прапластоўвацца — прапластавацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прарызі́ньванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прарызіньваць — прарызініць і стан паводле знач. дзеясл. прарызіньвацца — прарызініцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прасло́йванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. праслойваць — праслаіць і стан паводле знач. дзеясл. праслойвацца — праслаіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
працверажэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. працверажаць — працверазіць і стан паводле знач. дзеясл. працверажацца — працверазіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыжыўле́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыжыўляць — прыжывіць і стан паводле знач. дзеясл. прыжыўляцца — прыжывіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыкі́дка, ‑і, ДМ ‑дцы, ж.
Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыкіда́ць (у 2 знач.) — прыкінуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прытупле́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прытупляць — прытупіць і стан паводле знач. дзеясл. прытупляцца — прытупіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прычыне́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прычыняць 1 — прычыніць 1 і прычыняцца 1 — прычыніцца 1.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пстры́канне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. пстрыкаць (у 1–4 знач.), а таксама гукі гэтага дзеяння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разгаве́нне, ‑я, н.
Уст.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. разгавецца.
2. Першы скаромны дзень пасля посту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)