скарабе́й
(
1) жук-гнаявік, які водзіцца ў гарачых краінах;
2) малюнак свяшчэннага жука на манетах, каштоўных камянях, упрыгожаннях старажытных егіпцян, а
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
скарабе́й
(
1) жук-гнаявік, які водзіцца ў гарачых краінах;
2) малюнак свяшчэннага жука на манетах, каштоўных камянях, упрыгожаннях старажытных егіпцян, а
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сэ́пія
(
1) марскі драпежны галаваногі малюск атрада дэкаподаў, які выдзяляе карычневае фарбуючае фарбавальнае рэчыва; каракаціца;
2) карычневая фарба з рэчыва, выдзеленага гэтым малюскам, а
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
та́ра
(
1) матэрыял для ўпакоўкі і транспартавання прамысловых тавараў і сельскагаспадарчых прадуктаў (бочкі, мяшкі, скрынкі і
2) вага ўпакоўкі тавару, а
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тэлеграфі́я
(ад тэле- + -графія)
галіна навукі і тэхнікі, якая вывучае прынцыпы пабудовы тэлеграфнай сувязі, распрацоўвае спосабы перадачы тэлеграфных сігналаў і апаратуру для рэалізацыі гэтых спосабаў, а
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Бры́ючы (б. палёт). Відавочнае запазычанне з
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Верцел ’завостраная палка, на якой смажыцца мяса’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вужва́ ’прывязка, якой прымацоўваецца біч да цапільна’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вы́канаць (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ландар ’арандатар карчмы’ (слуцк.,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лачба́н ’збан’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)