грасуля́р
(п.-лац. grossularia = агрэст)
мінерал класа сілікатаў, гранат 2 жаўтаватага колеру; празрыстая разнавіднасць з’яўляецца каштоўным каменем.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кавелі́н
[ад іт. W. Covelli = прозвішча іт. хіміка (1790—1825)]
мінерал класа сульфідаў сіняга колеру; медная руда.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кальцы́т
(ад лац. calx, -lcis = вапна)
мінерал класа карбанатаў састаўная частка вапняку, мармуру і інш.; вапнавы шпат.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кераргіры́т
(ад гр. keras = рог + argyros = серабро)
мінерал класа самародных металаў бурага, жаўтаватага, зеленаватага колеру; руда серабра.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лімані́т
(ням. Limonit, ад гр. leimon = луг, балота)
мінерал класа вокісаў і гідравокісаў гідравокіслаў цёмна-бурага колеру.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мангані́т
(ад лац. manganum = марганец)
мінерал класа вокіслаў і гідравокіслаў чорнага або цёмна-бурага колеру; руда марганцу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мінерало́гія
(ад мінерал + -логія)
навука аб мінералах, іх складзе, будове, фізічных і хімічных уласцівасцях і гаспадарчым выкарыстанні.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
палуцы́т
(англ. pollucite, ад лац. Pollux = імя старажытнарымскага міфічнага героя)
мінерал класа сілікатаў бясколерны, празрысты; руда цэзію.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пірахло́р
(ад піра- + хлор)
мінерал класа вокісаў і гідравокісаў бурага, жаўтавата-зялёнага колеру; сыравіна для атрымання ніобію.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
прусты́т
[ад фр. J. Proust = прозвішча фр. хіміка (1754—1826)]
мінерал класа сульфасолей чырвонага колеру; сярэбраная руда.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)