скалану́цца, -ну́ся, -не́шся, -не́цца; -нёмся, -няце́ся, -ну́цца; -ні́ся; зак.
1. Задрыжаць, затрэсціся; страсянуцца, здрыгануцца.
Бярозка ад удару скаланулася.
2. Уздрыгнуць.
С. ад холаду.
3. перан. Моцна захвалявацца.
Сэрца маё скаланулася ад непрыемнай весткі.
|| незак. скалана́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Дуба́сіць ’дубасіць’ (БРС), ’біць друкамі, палкай’ (Нас.), ’вельмі моцна біць’ (Касп., Шат.), ’моцна ісці (пра дождж); гучна ісці, цікаць (пра гадзіннік): сячы’ (Сл. паўн.-зах.). Рус. дуба́сить ’біць’, укр. дуба́сити. Магчыма, да дуб (гл.), пераносна ’палка, дручок’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
хра́снуць
1. kráchen vi (трэснуць), knístern vi (патрэскваць; шалясцець – напр. пра nanepy); knísternd bréchen*;
2. разм. (моцна выцяць) klóppen, dréschen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Кла́цаць ’моцна стукаць, ляпаць’ (Жыв. сл., Нар. словатв.). Гл. кляцаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Клу́бам ’моцна, многа’ (Сл. паўн.-зах.). Да клуб 2 (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Скрампаваць ‘моцна ўвязаць вяроўкамі’ (Шат., Сержп.). З польск. skrępować ‘тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сшы́ндзіцца ’моцна схуднець’ (ТС). Магчыма, утворана ад шэндзя ’малярыя’, гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
зжа́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць.
Зак. да жарыць (у 1 знач.).
•••
Зжарыць скуру — моцна пабіць, адсцябаць да крыві, да сінякоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
і́кацца, ‑аецца; безас. незак.
Пра міжвольную ікаўку. [Юзік:] А пакінь ты ўжо пра Шуру. Ёй так недзе моцна ікаецца. Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заму́чыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.
Моцна стаміцца; знемагчыся, знясіліцца. Хлопцы замучыліся, доўга блукаючы па лясах у пошуках партызан. «ЛіМ».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)