Tag m -(e)s, -e дзень;
gúten ~ ! до́бры дзень!;
álle ~e штодня́;
am [bei] ~e удзе́нь; днём;
éines ~es аднаго́ ра́зу, адно́йчы;
~ für ~ штодня́, дзень за днём, дзень пры дні;
in díesen ~en гэ́тымі дня́мі;
von ~ zu ~ дзень пры дні;
den ~ nachhér на другі́ дзень;
(héute) über acht ~en (ро́ўна) праз ты́дзень;
den gánzen ~ уве́сь дзень;
~ und Nacht дзень і ноч, су́ткі;
der ~ bricht an [neigt sich] дзень наступа́е [канча́ецца];
die ~e néhmen zu [néhmen ab] дні прыбыва́юць [ме́ншаюць, караце́юць];
etw. an den ~ bríngen* праяўля́ць, выяўля́ць што-н.;
an den ~ kómmen* выяўля́цца; выступа́ць, выхо́дзіць;
über ~(e) горн. на паве́рхні;
únter ~e горн. пад зямлёй;
~ des Síeges дзень перамо́гі;
◊
in bésten ~en у ро́сквіце сіл;
der Jüngste ~ рэл. дзень Стра́шнага суда́;
álle ~e ist kein Sónntag не заўсягды́, як на дзяды́;
man soll den ~ nicht vor dem Ábend lóben ≅ не хвалі́ся се́ўшы, а хвалі́ся з’е́ўшы; не лічы́ кве́тачкі ўве́сну, а лічы́ я́гадкі ўво́сень