Verbum

davónbleiben* vi (s) не браць [не прыма́ць] удзе́лу (у чым-н.), устры́млівацца (ад чаго-н.)

erwármen vi (s)

1) саграва́цца; цяпле́ць

2) (für A) заціка́віцца, захапі́цца (чым-н.)

Hándhabe f -, -n

1) рукая́тка

2) сро́дак, магчы́масць

3) уме́нне вало́даць (чым-н.)

=isch суф. прыметнікаў, указвае на паходжанне, прыналежнасць, суадноснасць з чым-н.: polítisch паліты́чны

Liebhaberéi f -, -en (für A) ама́тарства; схі́льнасць (да чаго-н.); захапле́нне (чым-н.)

mártern

1. vt му́чыць, катава́ць

2. ~, sich му́чыцца, паку́таваць (mit D – чым-н.)

Míssbrauch m -(e)s, -bräuche злоўжыва́нне;

mit etw. (D) ~ tréiben* злоўжыва́ць чым-н.

missbráuchen vt злоўжыва́ць (чым-н.), вы́карыстаць у злачы́нных мэ́тах (каго-н., што-н.)

míttragen* vt

1) насі́ць з сабо́й

2):

mítgetragen wérden быць захо́пленым [натхнёным] (чым-н.)

mítwollen* vi хаце́ць ісці́ [е́хаць] ра́зам з кім-н.; хаце́ць удзе́льнічаць у чым-н.