бенефі́цыяр бенефіцыя́р
(
1) асоба, якая атрымлівае даходы ад сваёй маёмасці пры перадачы яе другой асобе на давернай падставе (пры здачы ў арэнду, наём);
2) той, хто атрымлівае грошы
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бенефі́цыяр бенефіцыя́р
(
1) асоба, якая атрымлівае даходы ад сваёй маёмасці пры перадачы яе другой асобе на давернай падставе (пры здачы ў арэнду, наём);
2) той, хто атрымлівае грошы
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сацыялі́зм
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АМЕРЫКА́НЦЫ,
нацыя,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АЛІГА́Т (ад
пераплеценыя ў адзін том самастойныя выданні або рукапісы. Ствараецца звычайна з-за нязручнасці захоўвання тонкіх, непераплеценых кніг, брашур, сшыткаў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БРАЗІ́ЛЬЦЫ,
нацыя,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДЗЕ́ЙНЫ СЛОЙ ГЛЕ́БЫ,
верхні гарызонт трапічных і субтрапічных глеб, развітых на фералітнай кары выветрывання. Пад непасрэдным уздзеяннем каранёў раслін становіцца аднародным
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАДСПРАВАЗДА́ЧНАЯ АСО́БА,
работнік прадпрыемства, установы, арг-цыі, які
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
змяне́нне, ‑я,
1.
2. Папраўка, пераробка, унесеная ў што‑н., якая мяняе што‑н. ранейшае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аддале́нне, ‑я,
1.
2. Месца, якое знаходзіцца на значнай адлегласці ад чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праясне́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)