раскабалі́ць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., каго-што.

Вызваліць ад кабальнай залежнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распужа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і распудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаізалява́нне, ‑я, н.

Ізаляванне самога (саміх) сябе ад каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сканфу́зіць, ‑фужу, ‑фузіш, ‑фузіць; зак., каго.

Паставіць у няёмкае становішча, збянтэжыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узго́рбіць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., каго-што.

Выгнуць гарбом, падняць угору.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узмы́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., каго.

Запарыць хуткай яздой (пра каня).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фемінізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., каго.

Выклікаць (выклікаць) фемінізацыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чапуры́ць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; незак., каго-што.

Разм. Прыхарошваць, адмыслова прыбіраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чвартава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., каго.

Зрабіць (рабіць) чвартаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Віншаваць ’вітаць, славіць каго-небудзь з выпадку знамянальнай даты ці радаснай падзеі’ (БРС, КТС, Шпіл., Мал., Гарэц., Касп., Нас.), ст.-бел. виншовати ’жадаць’ (з XVI ст.). Укр. віншувати, вінчувати, польск. winszować ’віншаваць, выказваць пажаданні’, уст. ’жадаць што-небудзь каму-небудзь’; ’прасіць’. Бел. лексема запазычана з польск. winszować (< с.-в.-ням. wünschen) (Булыка, Запазыч., 64; Чартко, Дасл. (Гродна), 1967, 54; Карскі, Белорусы, 161).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)