ра́мшчык, ‑а, м.

Рабочы, які працуе на лесапільнай раме.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расшліхто́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы тэкстыльнай вытворчасці, спецыяліст па расшліхтоўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рафінёршчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які абслугоўвае рафінёрныя апараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

салі́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца саленнем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сепара́таршчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца сепарацыяй чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

смо́льшчык, ‑а. м.

Рабочы, які займаецца смаленнем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тачы́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца навострываннем рэжучых інструментаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

урубмашыні́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Рабочы па ўрубавай машыне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чыкіро́ўшчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які займаецца чыкіроўкай; тралёўшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шклографі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Рабочы, спецыяліст па шклаграфіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)