przelicytować

зак.

1. даць больш высокую цану (на аўкцыёне);

2. перан. перасягнуць; перагнаць каго ў чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przypuszczać

przypuszcza|ć

незак. дапускаць; меркаваць; думаць;

jest gorzej niż ~łam — гэта горш, чым я думала

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyznawać

незак.

1. komu co прызнавацца каму ў чым;

2. co верыць у што; вызнаваць што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zadeklarować

зак. аб’явіць; абвясціць; заявіць;

zadeklarować swój udział w czym — заявіць пра свой удзел у чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nacechować

зак.

1. co czym надаць (прыдаць) чаму рысы чаго;

2. co паставіць метку на чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

żachnąć się

зак. na kogo/co абурыцца кім/чым, жахнуцца каго/чаго, накінуцца на каго/што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

несогла́сный

1. (не соответствующий) нязго́дны (з чым), неадпаве́дны (чаму);

посту́пок, несогла́сный с обстоя́тельствами учы́нак, нязго́дны з акалі́чнасцямі (неадпаве́дны акалі́чнасцям);

2. (нестройный — о звуках) нязла́джаны;

несогла́сное пе́ние нязла́джаны спеў (нязла́джанае спява́нне).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Spes melior plebis semel «accipe», quam bis «habebis»

Людзям больш да душы раз «бяры», чым два разы «будзеш мець».

Людям больше по душе раз «бери», чем два раза «будешь иметь».

Гл.: Est avis...

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

агіта́цыя

(лац. agitatio = узрушэнне)

1) палітычная дзейнасць, звязаная з уздзеяннем на свядомасць і настрой мас шляхам распаўсюджання (вусна і праз друк) праграмных ідэй, лозунгаў;

2) перан. пераконванне ў чым-н., угаворванне з мэтай схіліць да чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дына́міка

(гр. dynamikos = моцны)

1) рух цел пад уздзеяннем знешніх сіл;

2) раздзел механікі, які вывучае законы руху цел, выкліканага ўздзеяннем знешніх сіл;

3) ход развіцця, змянення якой-н. з’явы;

4) наяўнасць руху, дзеяння ў чым-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)