гарадзьба́, ‑ы,
1.
2. Агароджа, плот.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гарадзьба́, ‑ы,
1.
2. Агароджа, плот.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
глум, ‑у,
1.
2. Пра што‑н. марна страчанае, папсаванае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грунто́ўка, ‑і,
1.
2. Тое, што і грунт (у 5 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гу́шканне, ‑я,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
віта́нне, ‑я,
1.
2. Прывітанне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́рыва, ‑а,
1.
2. Узаранае поле.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́ваз, ‑у,
1.
2. Агульная колькасць вывезеных за мяжу тавараў; экспарт;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выдзіма́нне, ‑я,
1.
2. Выраб пустацелых прадметаў з расплаўленага шкла пры дапамозе моцнага струменя паветра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́плаўка, ‑і,
1.
2. Тое, што выплаўлена, атрымана ў выніку плаўкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адцягне́нне, ‑я,
1.
2. Мысленнае вылучэнне і адасабленне адзнак якіх‑н. канкрэтных аб’ектаў; абстрагаванне, абстракцыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)