Verbum

цягну́ць

1. zíehen* vt (за што-н. an D); schléppen vt, schléifen vt (валачы);

цягну́ць кана́т ein Seil zíehen*;

2. (павольна гаварыць, спяваць і г. д.) déhnen vt;

цягну́ць сло́вы Wórte déhnen;

3. (марудна рабіць) zögern vt, verzögern vt; in die Länge zíehen*;

цягну́ць спра́ву éine Sáche in die Länge zíehen*, éine Sáche auf die lánge Bank schíeben*;

4. (патрабаваць, вымагаць) erpréssen vt;

5. безас. (адчуваць патрэбу):

яго́ ця́гне er hat Lust, er fühlt sich híngezogen; ihn verlángt (да чаго-н. nach D);

яго́ ця́гне на сон er ist schläfrig

пот м. фізіял., тс. перан. Schweiß m -es;

хало́дны пот kálter Schweiß;

абліва́ючыся потам schwéißgebadet, schwéißbedeckt, schwéißtriefend;

вы́церці пот з тва́ру sich den Schweiß von der Stirn wíschen;

кро́плі поту вы́ступілі ў яго́ на ілбе́ der Schweiß stand ihm auf der Stirn, der Schweiß trat ihm auf die Stirn;

яго́ кі́нула ў пот er geriet [kam] in Schwítzen;

◊

у по́це чала́ свайго́ im Schwéiße séines [íhres, méines і г. д.] Ángesicht(e)s;

ён атрыма́ў гэ́та потам і крывёю das hat ihn viel Schweißgekóstet;

увагна́ць у пот ins Schwítzen bríngen*

до́сыць​^I прысл. genúg, genügend, zur Genüge; hínlänglich;

гэ́тага до́сыць das genügt, das reicht;

з яго́ гэ́тага до́сыць das wird ihm (schon) réichen;

на сёння до́сыць sovíel für héute; das reicht für héute;

з мяне́ до́сыць mir reicht es [reichťs], ich habe es satt

загружа́ць

1. (напоўніць) (be)láden* vt, belásten vt, áuslasten vt;

2. тэх. beschícken vt;

3. перан. разм. (даць работу) über láden* vt, überlásten vt;

яго на́дта загрузі́лі рабо́тай er versínkt in Árbeit, er ist überlástet;

ца́лкам загрузі́ць каго-н. j-n voll beschäftigen [belásten]

за́йздрасць ж. Neid m -(e)s;

з за́йздрасцю néidisch;

ад за́йздрасці vor Neid;

пачуццё за́йздрасці Néidgefühl n, -s;

чо́рная за́йздрасць der blánke [blásse] Neid;

яго́ грызе́ за́йздрасць der Neid zerfrísst ihn, der Neid lässt ihm kéine Rúhe;

паміра́ць ад за́йздрасці vor Neid vergéhen* [plátzen]

прахо́д м. Dúrchgang m -(e)s, -gänge; Passáge [-ʒə] f -, -n;

го́рны прахо́д Gebírgspass m -es, -pässe;

прахо́д забаро́нены! Dúrchgang verbóten!;

за́дні прахо́д анат. Áfter m -s, -;

мне ад яго́ прахо́ду няма́ er lässt mir kéine Rúhe; er verfólgt mich auf Schritt und Tritt

агарну́ць

1. (абкруціць; накрыць) verhüllen vt; zúdecken vt; éinwickeln vt, éinhüllen vt (чым-н. in A); umhüllen vt (чым-н. mit D);

2. (абняць) umármen vt;

3. перан. (ахапіць, пра пачуцці) (er)fássen vt, pácken vt;

непако́й агарну́ў яго́ Únruhe páckte [überkám] ihn

адбі́цца

1. (абараніцца) zurückschlagen* vt, zurǘckdrängen vt;

ад яго́ не адбі́цца разм. den wird man nicht mehr los;

2. (адстаць) zurückbleiben* vi (s);

3. (адламацца) ábbrechen* vi (s); ábspringen* vi (s), ábplatzen vi (s) (адкалоцца);

◊

адбі́цца ад рук nicht mehr gehórchen (D)