Вы́хартацца ’прагаладацца’ (Касп.), вы́хартавацца ’тс’ (Юрч.). Рус. дыял. пск., смал. вы́хортаться ’прагаладацца ад хадзьбы, работы’, пск., цвяр. хортать ’жыць абы-як, перабівацца’, чэш. chrt ’хорт (сабака)’ і ’вельмі худы чалавек’. Усё ад хорт (гл.) (Фасмер, 4, 268; Махэк₂, 207).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ланды́шчыха ’дужая, мажная жанчына’ (паст., Сл. паўн.-зах.). Утворана ад лантух ’тоўсты, непаваротлівы чалавек’, параўн. шчуч. «Пошла, як лантух — такая громадная баба, тоўстая» (там жа), насуперак А. Грынавецкене (там жа, 616), якая параўноўвае гэту лексему з літ. llnda ’гультай’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ле́мзаць 1 ’балбатаць’ (шчуч., З нар. сл.). Балтызм. Параўн. літ. lemzyti ’тс’.

Лемзаць 2 ’павольна з неахвотай есці’ (ТС, Сержп. Грам.). Укр. лемзати ’тс’. Відавочна, балтызм, адпаведнікам якога ў літ. мове з’яўляюцца lėmza, lėmzė ’павольны, вялы чалавек’, lėmžii ’лізаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Капца́н ’неахайны чалавек, замухрышка’, ’дрэнны майстар’ (Мал.; стаўбц. Жыв. сл.), капцоны ’лахманы, абарванае адзенне’ (Нас.), капцанавата ’беднавата’ (К. Чорны). Запазычана з ідыш: kabzen, kápcən ’жабрак, бядняк’ < іўрыцк. qabṣān ’жабрак, старац’ (Фасмер, 2, 188; Слаўскі, 2, 51; ЕСУМ, 2, 380).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Карана́сты ’невысокае шырокае дрэва з моцным карэннем; плячысты чалавек’, укр. коренастий ’тс’, рус. коренастый ’тс’, чэш. kořenatý ’з моцным карэннем’, славац. korenastý, польск. korzeniasly, серб.-харв. ко̏ренаст, славен. korȇnast ’тс’ (гл. корань). Суфікс ‑astь (Трубачоў, Эт. сл., 2, 60).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

chap

I [tʃæp]

1.

v.

трэ́скацца, сівярэ́ць (пра ру́кі на ве́тры)

2.

n.

трэ́шчына f. (у ску́ры); расшчэ́піна f.

II [tʃæp]

n., informal

чалаве́к -а m.; хлапе́ц -ца́ m., хлапчы́на -ы m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lunatic

[ˈlu:nətɪk]

1.

n.

1) люна́тык, вар’я́т -а m.

2) неразьві́ты, дурны́ чалаве́к

2.

adj.

1) вар’я́цкі, ненарма́льны

a lunatic asylum — вар’я́цкі дом

2) дурны́, ідыяты́чны

a lunatic policy — ідыяты́чная палі́тыка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rat

[ræt]

1.

n.

1) пацу́к -а́ m.

2) Sl. неляя́льны чалаве́к, здра́днік -а, стука́ч -а́ m.

2.

v.i.

1) лаві́ць пацуко́ў

2) Sl. здра́джваць, дано́сіць

•

- rat race

- smell a rat

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

snake

[sneɪk]

1.

n.

1) зьмяя́, вужа́ка f.

2) хі́тры, здра́длівы, верало́мны чалаве́к

3) зьме́йка, трос для прачышча́ньня тру́баў (у сантэ́хніцы)

2.

v.i.

ві́цца, круці́цца, як вужа́ка

•

- snake in the grass

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гуча́ць несов., прям., перен. звуча́ть;

стру́ны г. глу́ха — стру́ны звуча́т глу́хо;

гучы́ць вясёлая мело́дыя — звучи́т весёлая мело́дия;

Чалаве́к! Гэ́та гучы́ць го́рда! — Челове́к! Э́то звучи́т го́рдо!;

у гэ́тым пыта́нні гучы́ць сумне́нне — в э́том вопро́се звучи́т сомне́ние;

◊ не гучы́ць — не звучи́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)