Verbum

erübrigen

1. vt захо́ўваць, зберага́ць, зэкано́міць;

Zeit ~ выйграва́ць час

2. vi застава́цца;

es erübrigt nur noch zu ságen застае́цца яшчэ́ то́лькі сказа́ць

3. ~, sich быць залі́шнім;

es erübrigt sich zu ságen, dass… залі́шне каза́ць, што…

Fall I m -(e)s, Fälle

1) падзе́нне;

j-n zu ~ bríngen* павалі́ць каго́-н., збіць з ног; скі́нуць, зве́ргнуць каго́-н.;

zu ~ kómmen* быць зве́ргнутым; упа́сці

2) змяншэ́нне, спада́нне

3) схіл, адхо́н

4) вадаспа́д

hínlegen

1. vt кла́сці, палажы́ць;

hínlegen! лажы́ся!

2. ~, sich лажы́цца, кла́сціся hínnehmen

* vt

1) браць, узя́ць (сабе́)

2) прыма́ць, цярпе́ць, міры́цца (з чым-н.)

3):

von der Musík híngenommen sein быць у захапле́нні ад му́зыкі

Interésse n -s, -n

1) ціка́васць;

~ für etw. (A), für j-n háben* [zéigen] ціка́віцца чым-н., кім-н.;

von ~ sein быць ціка́вым;

das ~ áuslösen [erwécken] вы́клікаць ціка́васць, заціка́віць

2) інтарэ́с, вы́гада;

sein ~ wáhren абараня́ць [барані́ць] свае́ інтарэ́сы

Máske f -, -n ма́ска;

éine ~ trágen* [vórnehmen*] быць у ма́сцы (тс. перан.);

die ~ áblegen [von sich wérfen*] зняць [скі́нуць] з сябе́ ма́ску (тс. перан.);

j-m die ~ vom Gesícht réißen* перан. сарва́ць ма́ску з каго́-н.

Széne f -, -n

1) сцэ́на;

etw. in die ~ sétzen інсцэні́раваць што-н.; зрабі́ць, арганізава́ць што-н.;

éine ~ erlében быць све́дкай яко́й-н. сцэ́ны [з’я́вы];

j-m éine ~ máchen устро́іць каму́-н. сцэ́ну

2) з’я́ва (у п’есе)

verbléiben* vi (s) знахо́дзіцца, быць, застава́цца;

bei séiner Méinung ~ заста́цца пры сваёй ду́мцы;

es dabéi ~ lássen* пакі́нуць што-н. як было́;

mit bésten Grüßen verbléibe ich… шлю сардэ́чнае прывіта́нне і застаю́ся Ваш… (у канцы ліста)

verschlíeßen*

1. vt замыка́ць; зачыня́ць (на замок);

éinen Wunsch in sich (D) затаі́ць жада́нне;

ein Gehéimnis in sich зберага́ць та́йну

2. ~, sich:

sich j-s Bítten gegenüber (nicht) (не) быць глухі́м да чыі́х-н. про́сьбаў

Vórurteil n -(e)s, -e

1) pl забабо́ны, пры́мхі;

sich über ~e hinwégsetzen быць вышэ́й за забабо́ны [за пры́мхі]

2) прадузя́тасць;

gégen j-n, gégen etw. (A) ein ~ háben ста́віцца да каго́-н., да чаго́-н. прадузя́та