тка́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

1. Група аднародных, звязаных паміж сабой клетак, якія выконваюць адну і тую ж функцыю ў арганізме.

Тлушчавая т.

Мышачная т.

2. Тое, што і тканіна (у 2 знач.).

|| прым. тка́нкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Куманёўка ’хустка’ (Мат. Маг.). Мабыць, да *кумачоўка ад кумач ’чырвоная баваўняная тканіна’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

шёлковый прям., перен. шаўко́вы; ядва́бны;

шёлковая ткань шаўко́вая (ядва́бная) ткані́на;

он стал как шёлковый перен. ён зрабі́ўся (стаў) як шаўко́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

са́дкі I спец. са́дкий;

с. памо́л папяро́вай ма́сы — са́дкий помо́л бума́жной ма́ссы;

~кая ткані́на — са́дкая ткань

са́дкі II обл. (о вкусе) те́рпкий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карто́вы тэкст. уст. Báumwoll-, báumwollen;

карто́вая ткані́на Báumwollgewebe m -s, -, Báumwollstoff m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

баваўня́ны báumwollen, báumwoll-;

баваўня́ная ткані́на Báumwollgewebe n -s, -, Báumwollstoff m -(e)s, -е; Báumwolle f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кала́ндр, ‑а, м.

Машына, што складаецца з сістэмы валоў, паміж якімі прапускаецца тканіна, папера або гума, каб надаць ім гладкасць, глянцавітасць ці атрымаць лісты, пласціны.

[Фр. calandre.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Zéphir, Zéphyr m

1) -s зефі́р (ветрык)

2) -s, -e зефі́р (тканіна)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Маліта́н ’бумазея’, маліта́навы ’бумазейны (Шат.). З франц. molleton ’тканіна мальтон’, магчыма, праз польск. мову, дзе, аднак, адпаведнік molton — ’мультан, касматая з абодвух бакоў тканіна, якая ўкладваецца, напрыклад, паміж тканінай і падшыўкай парцьеры’. Параўн. таксама бел. мультан (гл.) і польск. multan ’гатунак вельмі мяккай ваўнянай тканіны’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

tartan

[ˈtɑ:rtən]

n.

шатля́ндка f. (ткані́на), та́ртан -у m.; плед -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)