The dog wagged his tail — Саба́ка віхля́ў хвасто́м
2) Figur. лапата́ць, балбата́ць
to wag one’s tongue — мало́ць языко́м; плятка́рыць
2.
n.
віхля́ньне n.
II[wæg]
n.
жартаўні́к -а́m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
los
1.a адарва́ны, адчэ́плены, адвя́заны; свабо́дны;
der Knopf ist ~ гу́зік адарва́ўся;
der Hund ist ~саба́ка сарва́ўся;
was ist ~? што зда́рылася?
2.adv
~! дава́й!, пачына́й!; спарт., вайск. марш!, руш!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
nip1[nɪp]n.
1. шчыпо́к;
give smb. a nip ушчыпну́ць каго́-н.
2. уку́с;
The dog gave me a nip on the arm.Сабака ўкусіў мяне за руку.
3. пахалада́нне;
There’s a nip in the air today. Сёння мароз пашчыпвае.
4.infml глыто́к, ча́рачка (спіртнога);
a nip of whisky глыто́к, ча́рачка ві́скі;
take a nip прапусці́ць па мале́нькай
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
жу́дасць, ‑і, ж.
Трывожнае пачуццё страху, прадчуванне бяды, небяспекі; жах. Таццяна была рада кожнаму пражытаму дню і з жудасцю сустракала кожны новы, не ўяўляючы, як яна перажыве яго.Шамякін.Калі сабака.. ні з таго, ні з сяго пачынае выць, нейкая жудасць нападзе на чалавека.Бядуля.// Тое, што выклікае страх; трагічная з’ява, жахлівае здарэнне. — Заігралі па спінах сялянскіх панскія бізуны. Я акамянела ад гэтай жудасці.Бядуля.Ні сцюжы дальняга Якуцка, Ні холад лютае зімы, Ні жудасць катаргі нялюдскай, Ні жахі царскае турмы Ягонай сілы не зламалі...Глебка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паляўні́чы
1.у знач.наз.м. Jäger m -s, -;
2.прым. Jagd-;
паляўні́чая акру́га Jágdbezirk m -(e)s, -e;
паляўні́чая стрэ́льба Jágdflinte f -, -n, Jágdgewehr n -(e)s, -e;
паляўні́чыя абша́ры Jágdgründe pl;
паляўні́чы рог Jágdhorn n -(e)s, -hörner;
паляўні́чы саба́ка Jágdhund m -(e)s, -e
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
zéichnen
1.vt
1) малява́ць, крэ́сліць, чарці́ць, рысава́ць
2) адзнача́ць;
vom Schícksal gezéichnet sein быць адзна́чаным пяча́ццю лёсу
3) падпі́сваць
2.vi:
der Hund zéichnetпаляўн.саба́ка ідзе́ па сле́ду
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
myśliwski
myśliwsk|i
1. паляўнічы;
pies ~i — паляўнічы сабака;
torba ~a — паляўнічая сумка (кайстра);
przybory ~ie — паляўнічыя прылады;
2.вайск. знішчальны;
samolot ~i — знішчальнік (самалёт)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
заве́са, ‑ы, ж.
1. Адна з дзвюх металічных пласцін, створкавых ці суцэльных, якімі прымацоўваюць да вушака дзверы, аконныя рамы і пад., даючы ім магчымасць адчыняцца і зачыняцца. Перакручаныя дзверы віселі ўпоперак на адной завесе.Пальчэўскі.У адным канцы гаўкнуў Патапчыкаў сабака, і нібы ў адказ яму ў другім канцы загаласілі дзікім голасам вароты на іржавых завесах у гумне Мікалая Леўчыка.Чарнышэвіч.
2. Тое, што засцілае, закрывае сабой што‑н. Завеса туману. □ Уставала сонейка з-за лесу, Скрозь тонкіх хмарачак завесу Усюды косы раскідала.Колас.Граната разарвалася побач, ахутала нерухомае цела завесай дыму.Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падваро́тня, ‑і, ж.
1. Шчыліна паміж варотамі (радзей дзвярамі) і зямлёй. Грымеў ланцугом па дроце ад свірна да хлява здаравенны рыжы сабака, які да гэтага ляжаў у хляве, зашыўшыся туды праз падваротню.Дамашэвіч.
2. Дошка, якой закрываюць гэтую шчыліну; падваротніца. Мы асцярожна выцягнулі падваротню, паўзком пралезлі ў дзірку.Жычка.
3. Праём у доме або паміж дамамі для праезду, праходу ў двор (звычайна ў шматпавярховых будынках). Забегчы ў падваротню. □ Дзіцяняты, як вераб’і, кінуліся гарохам па дварах, падваротнях.Лынькоў.Натоўп разбегся. Аставаліся купкі загнаных у падваротні, прыціснутых да зачыненых пад’ездаў людзей.Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кудла́ты, ‑ая, ‑ае.
Разм.
1. З доўгімі скалмачанымі валасамі; лахматы. Мельнік задумліва глядзіць на касцёр, ківае кудлатай галавой.Асіпенка.// Ускалмачаны, разлахмачаны (пра валасы). Зараз жа прыйшоў і Антоніо, ладны хлопец з кудлатымі чорнымі валасамі.Маўр.//перан.Разм. З доўгімі і густымі галінамі (пра дрэвы). Толькі гайданецца часам галіна і пасыпецца з кудлатае хвоі срэбны пух.Лынькоў.//перан.Разм. Які распаўзаецца ў розныя бакі клубамі (пра дым, хмары і пад.). Толькі вецер гнаў услед кудлатыя хмары і свістаў ля вушэй.Пестрак.
2. З доўгай густой поўсцю; касматы. Кудлаты сабака.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)