work1 [wɜ:k] n.
1. рабо́та, пра́ца; спра́ва; від дзе́йнасці;
do no work нічо́га не рабі́ць;
I have work to do. Я заняты.
2. ме́сца пра́цы; паса́да, заня́так;
go to/leave for work ісці́ на пра́цу
3. твор, вы́нік пра́цы;
bad/faulty work брак;
a work of genius генія́льны твор;
collected/complete works по́ўнае выда́нне тво́раў;
the work of God relig., poet. бо́скае стварэ́нне (пра чалавека)
4. дзе́янне, учы́нак;
dirty work бру́дная спра́ва, ке́пскі ўчы́нак;
works of mercy дабрачы́ннасць
5. рукадзе́лле;
fancy work маста́цкая вы́шыўка;
plain work шытво́;
crochet work вяза́нне кручко́м
♦
all in a/the day’s work гэта́ звыча́йная рэч; гэ́та ўсё нарма́льна;
at work (оn) за пра́цай;
get (down) to/set to work узя́цца за спра́ву;
make short work of smth. ху́тка ўпра́віцца з чым-н.;
in work/out of work мець пра́цу/быць беспрацо́ўным;
put/set smb. to work прыму́сіць каго́-н. узя́цца за пра́цу
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
gdyż
разм. бо; таму што;
spieszę się, gdyż czas iść do pracy — (я) спяшаюся, бо (таму што) час ісці на працу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
trawka
trawk|a
ж.
1. траўка;
2. разм. траўка (пра марыхуану);
pójść na zieloną ~ę разм. пайсці (у адстаўку); згубіць працу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wciągnąć się
зак. уцягнуцца;
wciągnąć się w palenie — уцягнуцца ў курэнне; прывыкнуць да цыгарэт;
wciągnąć się do pracy — уцягнуцца ў працу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
вербава́ць, вярбую, вярбуеш, вярбуе; незак., каго.
Набіраць, наймаць людзей на якую‑н. працу, схіляць да ўступлення ў якую‑н. арганізацыю. Вербаваць рабочых на лесараспрацоўкі. □ Школа існавала ўжо некаторы час, але карысці з яе не было, бо людзі, якія ў ёй вучыліся, кідалі гэтую нязвыклую ім справу, ледзьве пабыўшы ў ёй тыдзень або найбольш два. Вербавалі тады новых «вучняў». Чорны. Прысуду і кары яшчэ патрабуем Злачынцам праклятым, што ночы і дні Разбой ухваляюць, забойцаў вярбуюць Да новай крывавай сусветнай вайны. Танк.
[Ад ням. werben — шукаць, дамагацца.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дваі́цца, двоіцца; незак.
1. Раздзяляцца надвое; раздвойвацца. Нітка пачала дваіцца. След двоіцца. // Быць накіраваным адначасова на два прадметы (пра думкі, пачуцці і пад.). Думка стала дваіцца. □ Пачуцці яе дваіліся: так хацелася, каб муж паехаў да сына, але не менш хацелася, каб ён хутчэй вярнуўся на працу. Шамякін.
2. Здавацца падвойным; падвойвацца (пра зрокавыя ўспрыманні). Варта было доўга паглядзець на што-небудзь, як яно пачынала дваіцца, расплывацца. Хомчанка.
3. Зал. да дваіць.
•••
Дваіцца ў вачах (звычайна безас.) — тое, што і дваіцца (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэтэндава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; незак., на што.
1. Прад’яўляць свае правы на што‑н., дамагацца чаго‑н. [Берднікаў] не прэтэндаваў на кіруючую ролю ў той арганізацыі, якая была створана пры яго бліжэйшым удзеле. Мікуліч. Наплыў быў вялікі. На адно месца прэтэндавала да дваццаці чалавек. Губарэвіч. У нас ёсць яшчэ асобы, якія прэтэндуюць толькі на чын, на званне, а не на карысную для грамадства працу. Паслядовіч.
2. Дамагацца прызнання за сабой якасцей, асаблівасцей, якіх звычайна няма. Прэтэндаваць на талент. Прэтэндаваць на інтэлігентнасць.
[Ад лац. praetendere.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
се́на, ‑а, н.
Скошаная і высушаная трава, якая ідзе на корм жывёле. Стог сена. □ Непадалёк ад дарогі чарнела капа сена. Скрыган. [Засмужац] завёў каня ў хлеў, у зацішку рассядлаў, падкінуў яму сена і тады ўвайшоў у хату. Мележ. // Трава, прызначаная для нарыхтоўкі такога корму. За працу майстры атрымліваюць лес для будовы, косяць сена на пагранічных лугах. Брыль.
•••
Колам і сена травіць гл. травіць.
Сабакам сена косіць гл. касіць 1.
Як іголка ў стозе сена гл. іголка.
(Як) сабака на сене гл. сабака.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ста́ўленік, ‑а, м.
Той, хто атрымаў пасаду, месца з дапамогай каго‑н., па пратэкцыі каго‑н. Крушынскі трымае ў руках аўтарытэтных вясковых людзей, мае ў сельсавеце сваіх стаўленікаў, намагаецца падкупіць тых, хто пачынае разумець яго намеры. Гіст. бел. сав. літ. // Неадабр. Той, хто, атрымаўшы ад сваіх гаспадароў пасаду, працу, чын і пад., любымі сродкамі абараняе іх інтарэсы. Іван Новікаў шырока карыстаецца такім выпрабаваным у літаратуры сродкам, як мастацкі гратэск, карыкатура, асабліва ў партрэтнай характарыстыцы гэтых нямецкіх стаўленікаў і паслугачоў. Арочка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
decide [dɪˈsaɪd] v.
1. раша́ць, выраша́ць;
decide a dispute выраша́ць спрэ́чку
2. уплыва́ць, паўплыва́ць;
What decided you to give up your job? Што прымусіла вас кінуць працу?
decide on [dɪˌsaɪdˈɒn] phr. v. выбіра́ць, вы́браць;
In the end she decided on the red dress. Нарэшце яна выбрала чырвоную сукенку.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)