паліксе́н
(ад палі- + гр. ksenos = чужы)
найбольш распаўсюджаны мінерал з групы самароднай плаціны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
энстаты́т
(ад гр. enstates = праціўнік)
мінерал групы піраксенаў зеленаватага, жаўтаватага колеру, бывае бясколерны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Крэ́мень ’цвёрды мінерал, які выкарыстоўвалі для высякання агню’ (ТСБМ, Маш., Яруш.). Укр. кремінь, рус. кремень ’тс’, ст.-слав. кремы, кремене, балг. кремен, макед. кремен, серб.-харв. кре̏мен, славен. krémen ’тс’, польск. krzemień, чэш. křemen, славац. kremeň, в.-луж. křemjeń, н.-луж. kśeḿeń, палаб. kremin ’тс’. Прасл. kremy, kremene. У якасці адпаведніка ў балтыйскіх мовах толькі лат. kręms ’тс’. Да kremъ/kromъ (параўн. кашуб. křem ’крэмень’ і кром 1). Гл. кром 1. Калі зыходнай формай з’яўляецца kremъ, тады трэба пагадзіцца з тымі, хто тлумачыць марфалогію прасл. kremy, kremene як кантамінацыйную: kremъ пад уплывам kamy, kamene (крэмень — цвёрды камень) (Траўтман, 141; Атрэмбскі, LP, 1, 136–138). Параўн. яшчэ Тапароў, K–L, 176–177; Махэк, LF, 72. 75.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кааліні́т
(ад каалін)
мінерал класа сілікатаў белага колеру, састаўная частка большасці глін, асабліва кааліну.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кракаі́т
(ад гр. krokoeis = шафранавы)
мінерал класа храматаў чырвонага колеру, які змяшчае сульфіды свінцу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
купры́т
(ад лац. cuprum = медзь)
мінерал класа вокіслаў і гідравокіслаў чырвонага колеру; медная руда.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
малібдэні́т
(ад малібдэн)
мінерал свінцова-шэрай афарбоўкі з металічным бляскам, з якога атрымліваюць малібдэн.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мінераліза́тар
(фр. minéralisateur, ад с.-лац. minerale = мінерал)
геал. рэчыва, якое садзейнічае крышталізацыі мінералаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мінералі́т
(ад мінерал + -літ)
азбеставы цэмент, які выкарыстоўваецца ў вырабе вогнетрывалых перакрыццяў, сходаў, падлогі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аўгі́т
(ад гр. auge = бляск)
мінерал класа сілікатаў зеленавата-чорнага колеру са шкляным бляскам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)