абяссі́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., каго-што.

Тое, што і знясіліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абяссла́віць, ‑слаўлю, ‑славіш, ‑славіць; зак., каго-што.

Тое, што і зняславіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзьму́ць, ‑му, ‑меш, ‑ме; зак., каго-што.

Тое, што і абадзьмуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абжані́ць, ‑жаню, ‑жэніш, ‑жэніць; зак., каго.

Разм. Тое, што і ажаніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абкружы́ць, ‑кружу, ‑кружыш, ‑кружыць; зак., каго-што.

Тое, што і акружыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абкрыва́віць, ‑ваўлю, ‑вавіш, ‑вавіць; зак., каго-што.

Тое, што і акрывавіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абкры́ць, ‑крыю, ‑крыеш, ‑крые; зак., каго-што.

Тое, што і акрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абмаладзі́ць, ‑ладжу, ‑лодзіш, ‑лодзіць; зак., каго-што.

Тое, што і амаладзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інвекты́ва, ‑ы, ж.

Кніжн. Рэзкае выступленне, выпад супраць каго‑, чаго‑н.

[Ад лац. invectiva oratio — лаянкавая прамова.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кааптава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., каго.

Правесці (праводзіць) кааптацыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)