звадкава́цца, ‑куецца; зак.

Перайсці ў вадкі стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асу́джанасць, ‑і, ж.

Стан асуджанага. Асуджанасць лёсу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атлусце́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан атлусцелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ашаламле́нне, ‑я, н.

Стан разгубленасці або атупення.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абві́сласць,

Уласцівасць і стан абвіслага. Абвісласць шчок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абмярцве́ласць, ‑і, ж.

Стан абмярцвелага. Абмярцвеласць скуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэ́чыўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан рэчыўнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самасці́йнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан самасційнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяспра́ўнасць, ‑і, ж.

Стан бяспраўнага. Палітычная, бяспраўнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэзарганізава́цца, ‑зуецца; зак.

Прыйсці ў стан дэзарганізацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)