Verbum

узбуджа́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Які прыводзіць у стан узбуджэння (у 2 знач.). Узбуджальныя сродкі.

2. Здольны хутка прыходзіць у стан узбуджэння. Лёгка ўзбуджальны чалавек.

бяспра́ўнасць, ‑і, ж.

Стан бяспраўнага. Палітычная, бяспраўнасць.

дэзарганізава́цца, ‑зуецца; зак.

Прыйсці ў стан дэзарганізацыі.

забало́чанасць, ‑і, ж.

Стан забалочанага. Забалочанасць зямель.

забру́дненасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан забрудненага.

замкну́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан замкнутага.

запало́ханасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан запалоханага.

запужа́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан запужанага.

зара́жанасць, ‑і, ж.

Стан заражанага. Заражанасць паветра.

засаро́мленасць, ‑і, ж.

Стан засаромленага. Дзявочая засаромленасць.