рассудзі́ ць , ‑суджу, ‑судзіш, ‑судзіць; зак.
1. каго . Разабраўшы абставіны, факты, устанавіць, хто правы, хто вінаваты. [Кулагін:] — Ніхто не паверыць, што ўсё робіцца без майго ведама. Ну, добра. Няхай нас з табой праўленне рассудзіць. Гаўрылкін .
2. з дадан. сказам і без дап. Падумаўшы, прыйсці да якой‑н. пэўнай думкі, рашэння; разважыць, рашыць. А кім быц[ь], сам рассудзіш сваёй добрай воляй. Колас . — Ды будзе не будзе пагоды, а дзён праз дзесяць трэба збірацца на касавіцу, — рассудзіў Хведар. Гартны .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
arrangement [əˈreɪndʒmənt] n.
1. сістэматыза́ цыя; размяшчэ́ нне
2. pl. arrangements падрыхто́ ўка; ме́ ры/мерапрые́ мствы арганізацы́ йнага хара́ ктару;
travel arrangements падрыхто́ ўка да падаро́ жжа;
make arrangements (for) прыма́ ць ме́ ры (да);
I’ll make arrangements for you to be met at the airport. Я зраблю ўсё, каб вас сустрэлі ў аэрапорце.
3. аранжыро́ ўка (музычная )
4. дамо́ ўленасць;
by prior arrangement зго́ дна з папярэ́ дняй дамо́ ўленасцю;
come to an arrangement прыйсці́ да зго́ ды
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ought [ɔ:t] modal v.
1. : выражае неабходнасць, маральны абавязак ;
She ought to come. Яна павінна прыйсці ;
Such things ought not to be allowed in our society. Такія з’явы недапушчальныя ў нашым грамадстве.
2. : з перфектным інфінітывам выражае шкадаванне, папрок ;
You ought to have agreed. Вам трэба было згадзіцца.
3. : выражае меркаванне, дапушчэнне ;
They ought to be there by now. Зараз яны, верагодна, ужо там.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
skutek, ~ku
skut|ek
м.
na ~ek czego чаго што
~kiem (na ~ek) — у выніку чаго
dojść do ~ku — прыйсці да высновы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
тушы́ ць I несов.
1. (прекращать горение ) туши́ ть, гаси́ ть; (свечу, лампу — ещё ) задува́ ть;
2. перен. и́ ть, гаси́ ть;
т. гнеў — туши́ ть (гаси́ ть) гнев;
○ т. мяч спорт. и́ ть мяч;
◊ прыйсці́ све́ чкі т.и́ к ша́ почному разбо́ ру
тушы́ ць II несов. кул. и́ ть;
т. бара́ ніну — туши́ ть бара́ нину
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
förmlich
1. a
1) афіцыя́ льны, афіцы́ йны
2) фо́ рменны, сапра́ ўдны
2. adv
1) фарма́ льна
2) зусі́ м, ца́ лкам, фарма́ льным чы́ нам;
man könnte ~ verzwé ifeln о́ жна сапраўды́ прыйсці́ ў адча́ й
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Regí erung f а́ д, ула́ да, упра́ ва; часо́ вы ўрад
2) панава́ нне, кірава́ нне;
zur ~ kó mmen* прыйсці́ да ўла́ ды;;
die ~ á ntreten* і́ ць у кірава́ нне (дзяржа́ вай);;
die ~ stürzen і́ нуць ура́ д
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
к , прыназ. з Д .
1. Ужыв. пры абазначэнні напрамку руху або дзеяння ў бок якога-н. месца, пункта, мяжы; тое, што і да (у 1 знач. ).
Хадзіць ад дома к дому.
Накіравацца к лесу.
2. Ужыв. пры абазначэнні накіраванасці дзеяння да пэўнай часавай мяжы.
Дзень хіліўся к вечару.
Прыйсці к дзвюм гадзінам.
3. Ужыв. пры абазначэнні мэты дзеяння або прызначэння прадмета; тое, што і да (у 4 знач. ).
Спячы пірог к святу.
Падалі пячэнне к чаю.
4. Ужыв. пры абазначэнні далучэння да чаго-н.
Каласок к каласку.
5. Ужыв. ва ўстойлівых спалучэннях (зняважлівых выразах, грубых зваротах).
Ідзі ты к чорту!
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыпе́ рці , -пру́ , -про́ ш, -прэ́ ; -про́ м, -праце́ , -пру́ ць; -пёр, -пе́ рла; -пры́ ; -пёрты; зак. разм. ).
1. Тое, што і прыціснуць (у 1 знач. ).
П. да плота . П. да сцяны каго-н. (таксама перан. : паставіць у становішча, з якога няма выйсця).
2. што і чым . Зачыніўшы, прыставіць шчыльна што-н. , каб не адчынялася.
П. дзверы калом.
3. каго-што . Прынесці на сабе (што-н. цяжкае; разм. ).
Прыпёр цэлы мяшок бульбы.
4. Прыйсці (разм. ).
Ён прыпёр за пяць кіламетраў.
5. безас. разм. , груб. ).
Так прыпёрла табе ехаць сёння.
|| незак. прыпіра́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е (да 1—3 знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
успа́ сці , -паду́ , -падзе́ ш, -падзе́ ; -падзём, -падзяце́ , -паду́ ць; -па́ ў, -па́ ла; -падзі́ ; зак. разм. ).
1. на каго-што . Напасці з мэтай захопу, грабяжу, забойства і пад.
Разбойнікі ўспалі на падарожнага.
2. на каго (што ). Накінуцца на каго-н. з лаянкай, папрокамі.
У. на неслуха.
3. каго-што . Выпадкова трапіць, набрысці на каго-, што-н.
У. на след.
4. (1 і 2 ас. не ўжыв. ), на каго (што ). Нечакана авалодаць кім-н. , ахапіць каго-н. (пра якое-н. пачуццё).
На яго ўспала лень.
◊
Успасці на думку каму (разм. ) — прыйсці , з’явіцца ў думках.
Позна мне гэта ўспала на думку.
|| незак. успада́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)