амблігані́т
(ад гр. amblys = тупы + gonia = вугал)
мінерал класа фасфатаў белага, блакітнага або карычневага колеру.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
арсенапіры́т
(ад арсен + пірыт)
мінерал класа персульфідаў серабрыста-белага або шэрасталёвага колеру з металічным бляскам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аўрыпігме́нт
(ад лац. aurum = золата + пігмент)
мінерал класа сульфідаў залаціста-жоўтага колеру з алмазным бляскам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гельві́н
(ад лац. helvus = бурштынава-жоўты)
мінерал класа сілікатаў жоўтага, чырвона-бурага колеру; руда берылію.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
клейафа́н
(ад гр. kleos = слова + phanos = светлы)
мінерал класа сульфідаў, светлая або бясколерная разнавіднасць сфалерыту.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лепідалі́т
(ад гр. lepis, -idos = луска + -літ)
мінерал класа сілікатаў пераважна фіялетавага колеру, часам бясколерны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
марыён
[лац. (mor)morion]
мінерал класа сілікатаў, чорная разнавіднасць кварцу, выкарыстоўваецца ў радыё- і электратэхніцы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мелілі́т
(ад гр. melinos = жаўтаваты + -літ)
пародаўтваральны мінерал, бясколерны або бледна-жоўты са шкляным бляскам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ніабі́т
(ад ніобій)
мінерал класа вокісаў і гідравокісаў чорнага або буравата-чорнага колеру; руда ніобію.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
радахразі́т
(ад гр. rhodon = ружа + chros = колер)
мінерал класа карбанатаў белага, шэрага колеру; руда марганцу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)