вар’яце́ць

1. (траціць розум) den Verstánd verlíeren*, verrückt wérden;

мо́жна звар’яце́ць! разм. es ist zum Wáhnsinnigwerden [Verrücktwerden]!;

2. (бурна, хаатычна выяўляцца) wüten vi, tóben vi, rásen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Áuswachsen sub n -s гл. auswachsen*;

◊

das ist zum ~! ≅ цярпе́нне мо́жа ло́пнуць!, з глу́зду мо́жна з’е́хаць!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vermúten vt

1) меркава́ць, здага́двацца

2) падазрава́ць;

das lässt sich nur ~ аб гэ́тым мо́жна то́лькі здага́двацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

przyklasnąć

зак.

1. пахваліць ухваліць;

tej inicjatywie można tylko przyklasnąć — гэтую ініцыятыву можна толькі ўхваліць (вітаць)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przysiąść

зак. прысесці; падсесці;

czy mogę się przysiąść? — ці можна да вас падсесці (прысесці, далучыцца, падсуседзіцца)?

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

протаска́ть сов., в разн. знач. працяга́ць;

протаска́л паке́т часа́ три разг. працяга́ў паке́т гадзі́ны тры;

э́ти сапоги́ мо́жно зи́му протаска́ть прост. гэ́тыя бо́ты мо́жна зіму́ працяга́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

субстыту́т

(лац. substitutus = падстаўлены)

1) асоба, якая замяшчае каго-н.;

2) матэрыял або тавар, які можна выкарыстаць у выпадку адсутнасці патрэбнага матэрыялу або тавару; заменнік.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

disposable

[dɪˈspoʊzəbəl]

adj.

1) які мо́жна вы́кінуць, які выкіда́ецца, аднаразо́вы

disposable paper plates — аднаразо́выя папяро́выя тале́ркі

2) які ма́ецца ў распараджэ́ньні; ная́ўны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

прыма́льны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Такі, які можна прыняць, з якім можна пагадзіцца; прыдатны. Прымальная прапанова. Прымальны рэжым работы. □ [Кандаковіч:] — Нас, рэвалюцыйна настроеных людзей, сабралася тут не так многа, а такой бясспрэчнай, для ўсіх яснай і прымальнай асновы, на якую сталі б мы ўсе, як адзін чалавек, няма. Колас. Андрэйка складаў найбольш прымальны варыянт доказу, хто ён і адкуль, што робіць. Кавалёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затрыма́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.

1. Спыніцца, запаволіць ці спыніць свой рух.

З. ля ўвахода.

2. Застацца дзе-н. на які-н. час, пабыць дзе-н. даўжэй, чым трэба або можна.

Там ён затрымаўся з-за хваробы.

З. ў дарозе.

3. Запазніцца, не зрабіць чаго-н. у тэрмін.

З. з адказам.

|| незак. затры́млівацца, -аюся, -аешся, -аецца.

|| наз. затры́мка, -і, ДМ -мцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)