эстака́да 1, ‑ы,
[Фр. estacade.]
эстака́да 2, ‑ы,
Прамы перпендыкулярны ўдар рапірай, шпагай, эспадронам пры фехтаванні.
[Фр. estacade.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эстака́да 1, ‑ы,
[Фр. estacade.]
эстака́да 2, ‑ы,
Прамы перпендыкулярны ўдар рапірай, шпагай, эспадронам пры фехтаванні.
[Фр. estacade.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кало́на
(
1)
2) воінскі строй, глыбіня якога большая за яго шырыню або роўная ёй; парадак пастраення войск, пры якім падраздзяленні стаяць або рухаюцца адно за адным на пэўнай дыстанцыі;
3) група людзей або машын, трактароў і
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гарадо́к
1. Насыпное гарадзішча, селішча; абароннае ўмацаванне;
2. Абкапаны канавай участак зямлі, на якім можа размясціцца вёска ці малы горад (
3. Невялікі сучасны горад (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
нагру́зка, ‑і,
1.
2. Колькасць нагружанага; груз.
3. Колькасць работы, ступень занятасці якой‑н. работай.
4. Загружанасць работай якой‑н. установы, прадпрыемства, машыны, апарата.
5.
6.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераляце́ць, ‑лячу, ‑ляціш, ‑ляціць; ‑ляцім, ‑леціце;
1.
2. Перамясціцца па паветры з аднаго месца на другое.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перахо́д, ‑у,
1.
2. Месца, прыгоднае або прыстасаванае для пераправы цераз што‑н.
3. Спецыяльнае
4. Адлегласць паміж двума пунктамі, пройдзеная пешшу без прыпынкаў за які‑н. час.
5. Момант або месца, дзе што‑н. адно пераходзіць у іншае; звяно, што аб’ядноўвае з’явы, якія пераходзяць адна ў другую.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асно́ва, ‑ы,
1. Частка прадмета, на якой замацоўваюцца астатнія яго часткі; каркас, касцяк.
2. Грунт ці штучнае
3.
4.
5. Падоўжныя ніткі ў тканіне.
6. Частка слова, якая раскрывае яго лексічнае значэнне і ў якую, апрача кораня, можа ўваходзіць прыстаўка і суфікс.
7. Старана геаметрычнай фігуры, перпендыкулярная да яе вышыні.
8. Злучэнне, якое ўтварае пры ўзаемадзеянні з кіслотамі соль.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
схо́ванка, ‑і.
1. Месца, дзе можна знайсці прыстанішча, прытулак, схавацца ад каго‑, чаго‑н.
2. Якое‑н. таемнае месца,
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
схоў, схову;
1. Хаванне, захоўванне чаго‑н.
2. Месца, дзе можна знайсці прыстанішча, схавацца ад каго‑, чаго‑н.
3. Якое‑н. патаемнае месца,
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАСПІ́ЙСКАЕ МО́РА,
буйнейшы ў свеце замкнёны вадаём на мяжы Еўропы і Азіі. Абмывае берагі Расіі, Казахстана, Туркменістана, Азербайджана і Ірана.
Літ.:
Касымов А.Г. Каспийское море.
Клиге Р.К. Каспийское море: проблемы и прогнозы // Земля и Вселенная. 1992. № 2.
А.М.Матузка.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)