ПАРА́МЕТР y тэхніцы, фізічная велічыня, якая з’яўляецца істотнай характарыстыкай тэхн. сістэмы, з’явы, працэсу. У мех. сістэмах П. — гэта маса, каэф. трэння, момант інерцыі і інш. З эл. П. найб. характэрныя супраціўленне, індуктыўнасць, ёмістасць, сіла току, напружанне. П. цеплавых працэсаў — цеплаёмістасць, цеплаправоднасць і інш. П. бываюць пастаянныя і пераменныя (залежаць ад часу і сістэмы каардынат), сканцэнтраваныя і размеркаваныя.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
та́к-то
1.нареч. (гэ́та) так, так вось; (в сочетании с прил. — сказ.) (гэ́та) такі́, такі́ вось;
та́к-то ты исполня́ешь про́сьбыгэ́та так (так вось) ты выко́нваеш про́сьбы;
он не та́к-то уж добр ён не такі́ ўжо до́бры;
2.част. вось так;
та́к-то бы́ло де́ло вось так была́ спра́ва;
◊
не та́к-то не так ужо́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
deem
[di:m]
v.
ду́маць, лічы́ць, уважа́ць
I deem it important — я лічу́, што гэ́та ва́жна
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
catch it
informal
быць пакара́ным, атрыма́ць наганя́й
I caught it — Мне ўляце́ла за гэ́та
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
charge up
сьпіса́ць
I charged it up to inexperience — Я сьпіса́ў гэ́та на неспрактыкава́насьць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ва́жно
1.нареч. ва́жна; (солидно) пава́жна;
2.в знач. сказ. ва́жна;
э́то не ва́жногэ́та не ва́жна;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
впра́вев знач. сказ./быть впра́ве мець пра́ва;
он впра́ве э́то сде́лать ён ма́е пра́ва гэ́та зрабі́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
при́сказканар.-поэт., лит. пры́казка, -кі ж.;
э́то при́сказка, а ска́зка впереди́гэ́та пры́казка, а ка́зка напе́радзе.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прия́тнонареч., безл., в знач. сказ. прые́мна;
прия́тно па́хнет прые́мна па́хне;
э́то о́чень прия́тногэ́та ве́льмі прые́мна;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АДРЭ́ЗКІ,
у Рас. імперыі землі, адрэзаныя ад сял.надзелаў на карысць памешчыкаў у ходзе сялянскай рэформы 1861. Памяншэнне сял. надзелаў адбывалася, калі надзел быў большы за вышэйшую норму або калі ў памешчыцкім маёнтку заставалася менш за трэць (у стэпавай паласе менш за палову) прыдатных зямель. Адрэзкі рабіліся і пры атрыманні сялянамі т.зв.даравальнага надзелу. Адрэзаныя землі былі жыццёва неабходныя сялянам (ворыва, паша, лугі і інш.). Гэта давала магчымасць памешчыкам здаваць сялянам адрэзкі ў арэнду на кабальных умовах.
На Беларусі, паводле ўстаўных грамат, на б.ч.тэр. Магілёўскай губ. адрэзкі склалі 12,7%, у Гродзенскай губ. — 9,8%, у Мінскай (без Навагрудскага і Пінскага пав., паводле заніжаных звестак) — 2% надзельных зямель. У склад надзелаў не ўключаліся т.зв. прыёмныя землі, што знаходзіліся ў часовым карыстанні сялян, іх пазбавілі і сервітутаў. У час паўстання 1863—64 царызм пайшоў на некат. ўступкі (вернуты частка адрэзаных зямель і права часова карыстацца сервітутнымі ўгоддзямі, на 20% паменшаны выкупныя плацяжы і інш.), але гэта не змяніла грабежніцкага характару рэформы.