jmmern

1. vi (über, um A, wegen G) крыча́ць, лямантава́ць, бедава́ць (па чым-н.)

2. vt выкліка́ць жаль;

er jmmert mich мне яго́ про́ста [ве́льмі] шкада́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kalt lssen* vt не ўзруша́ць, не ціка́віць;

das lässt ihn kalt гэ́та яго́ ма́ла абыхо́дзіць [не ціка́віць];

~ mchen разм. забі́ць;

~ stllen пазбаўля́ць уплы́ву; зняць (з пасады); абясшко́дзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bden

1. vt купа́ць, мыць

2. vi і ~, sich купа́цца, мы́цца;

kalt [warm] ~ прыма́ць хало́дную [цёплую] ва́нну; купа́цца ў хало́днай [цёплай] вадзе́;

sine Pläne ghen* ~ яго́ пла́ны правалі́ліся

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

usspielen

1. vt разыгра́ць (у латарэю); разыгра́ць (прыз, кубак); пачына́ць хадзі́ць (у картах)

2. vi канча́ць (гульню, ігру);

er hat usgespielt разм. яго́ пе́сенька спе́та

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nchsagen vt (D)

1) паўтара́ць, перака́зваць (што-н. услед за кім-н.)

2) гавары́ць ке́пскае;

man kann ihm nichts ~ пра яго́ не́льга сказа́ць нічо́га ке́пскага

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bblitzen vi (s);

j-n ~ lssen* фам. даць адпо́р каму́-н. адшы́ць каго́-н.;

er ist (mit sinem Gesch) bgeblitzt яму́ адмо́вілі (у яго́ про́сьбе)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schlngen* I

1. vt абвя́зваць; абвіва́ць; абхапі́ць;

sie schlang die rme um sinen Hals яна́ абвіла́ рука́мі яго́ шы́ю

2. ~, sich ві́цца, абвіва́цца (аб раслінах)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tumeln vi (h, s)

1) хіста́цца; дрэ́нна стая́ць на нага́х;

er tumelte vor Frude у яго́ кружы́лася галава́ [ён п’яне́ў] ад ра́дасці;

zu Bden ~ пахісну́цца і ўпа́сці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zwirn n -(e)s, -e ні́ткі;

Mister ~ пагардл. краве́ц;

der ~ geht ihm aus ён вы́дыхнуўся, яму́ няма́ аб чым гавары́ць; у яго́ вы́йшлі [ско́нчыліся] усе гро́шы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вы́явіць, ‑яўлю, ‑явіш, ‑явіць; зак., каго-што.

1. Знайсці, адшукаць; заўважыць. Ноччу пры святле ракет гітлераўцы яшчэ раз прачасалі ўчастак паўднёвых варот, але, як і першы раз, нікога не выявілі. Лупсякоў. Не пакідаць жа хлопца ў лесе або ў чужых людзей, дзе яго лёгка маглі б выявіць. Колас. // Выкрыць што‑н. Выявіць злачынства. □ [Свірыд] толькі што зрабіў вялікую шкоду і баіцца, каб яго не выявілі. Сабаленка.

2. Праявіць, выказаць якую‑н. скрытую якасць, уласцівасць. Выявіць талент. Выявіць спрыт. □ Навічок, калі яго абступіла дзетдомаўская дзетвара, адразу выявіў свой характар. Васілевіч. // Разм. Паказаць сябе. Сцёпка адчуваў патрэбу выявіць сябе хоць чым-небудзь у гэтую ноч. Колас.

3. Вызначыць па якіх‑н. прыкметах; высветліць. Выявіць запасы карысных выкапняў. Выявіць падрыхтоўку вучняў. // Бясспрэчна даказаць што‑н., выкрыць. У дакладзе.. Грышка выявіў прычыны ўсіх вясковых бед. Чорны.

4. Разм. Выпісаць, выключыць са складу. Выявіць кватарантаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)