капіталі́ст, ‑а,
1. Прадстаўнік пануючага класа капіталістычнага грамадства, які валодае капіталам і атрымлівае прыбавачную вартасць
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капіталі́ст, ‑а,
1. Прадстаўнік пануючага класа капіталістычнага грамадства, які валодае капіталам і атрымлівае прыбавачную вартасць
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
панавя́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скампілява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе;
Зрабіць што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
то́кар, ‑а,
Рабочы, спецыяліст па апрацоўцы металу, дрэва і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
roundabout
акружны́, абыхо́дны, вако́льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ву́сціш
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыцыга́р ’партсігар’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
металакера́міка
(ад метал + кераміка)
матэрыял або вырабы, атрыманыя з металічных парашкоў
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АПАБІЯСФЕ́РА (ад апа... + біясфера),
слаі атмасферы (вышэй за 60—80
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Вунянё ’вунь’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)