пінгві́н, ‑а, м.

Вялікая марская антарктычная птушка з кароткімі, падобнымі да крылаў ластамі, якая добра плавае, але не лятае.

[Ад лац. pinguis — тлусты, сыты.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чырванано́жка, ‑і, ДМ ‑ножцы; Р мн. ‑ножак; ж.

Птушка сямейства бакасіных з бурай спінкай і аранжава-чырвонымі нагамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ле́бедзь, -я, мн. -і, -яў, м.

Вялікая вадаплаўная птушка сямейства качыных з доўгай выгнутай шыяй.

Чорны л.

Л. ляціць к снегу, а гусь — к дажджу (прыказка).

◊

Лебядзіная песня — апошняе праяўленне таленту.

|| прым. лебядзі́ны, -ая, -ае.

Л. пух.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паўлі́н, -а, мн. -ы, -аў, м.

Птушка сямейства фазанавых са стракатым апярэннем надхвосця ў самцоў.

|| прым. паўлі́навы, -ая, -ае.

Варона ў паўлінавым пер’і (перан.: пра чалавека, які лічыць сябе больш важным, чым ёсць на самай справе; іран.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адста́лы, -ая, -ае.

1. Які адстаў ад іншых у дарозе.

Адсталая птушка.

2. перан. Які стаіць на больш нізкім узроўні развіцця параўнальна з іншымі.

А. чалавек.

Адсталая краіна.

Адсталыя погляды.

|| наз. адста́ласць, -і, ж. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

авіфа́уна

(ад лац. avis = птушка + фауна)

тое, што і арнітафауна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гага́ра ж. (птушка) Táucher m -s, -;

паля́рная гага́ра Éistaucher m;

марска́я гага́ра Séetaucher m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зязю́ля ж. заал. (птушка) Kúckuck m -(e)s, -e;

зязю́ля куку́е der Kúckuck ruft

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

лунь м. заал. (драпежная птушка) (blásse) Wéihe f -, -n;

сі́вы́ як лунь sílberweiß, schlóhweiß

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

entangle [ɪnˈtæŋgl] v. (in, with) заблы́тваць (таксама перан.);

The bird was entangled in the net. Птушка заблыталася ў сетцы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)