узне́сці
1. (отнести наверх) взнести́, внести́; (поднять ввысь) вознести́;
2.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
узне́сці
1. (отнести наверх) взнести́, внести́; (поднять ввысь) вознести́;
2.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
обня́ть
1. абня́ць,
2.
пла́мя о́бняло дом
обня́ть взгля́дом окре́стности ахапі́ць по́зіркам навако́лле;
3.
обня́ть умо́м ахапі́ць (абня́ць) ро́зумам;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
«БЕЛАРУ́СКАЯ НАРО́ДНАЯ ТВО́РЧАСЦЬ»,
шматтомнае
Выдадзены: «Песні савецкага часу» (1970), «Казкі пра жывёл і чарадзейныя казкі» і «Радзінная паэзія» (1971), «Дзіцячы фальклор» і «Загадкі» (1972), «Чарадзейныя казкі» (
Літ.:
Синявець О.І. Перші книги багатотомної серії «Білоруська народна творчість» // Народна творчість та етнографія. 1973. № 1;
Гусев В.Е. Многотомное издание белорусского фольклора // Сов. этнография. 1979. №1;
Тарасюк Л. Нам засталася спадчына // Мастацтва Беларусі. 1986. №8;
Конон В. Фольклор и современность // Нёман. 1988. №3;
Саламевіч Я. Беларускія казкі пра жывёл //
Яго ж. Поэзия белорусских хресьбин // Нёман. 1972. №2;
Яго ж. Помнік народнага мудраслоўя //
І.У.Саламевіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БАРШЧЭ́ЎСКІ (Ян) (1790, паводле
Тв.:
Санет: Для В.П. Буйніцкай;
Рыбак: (балада);
Зарослае возера: Балада // Роднае слова. 1994. № 9;
Дзве бярозы: Балада // Беларусь. 1995. № 4;
Душа не ў сваім целе //
Літ.:
Падбярэскі Р. Беларусь і Ян Баршчэўскі // Баршчэўскі Я. Шляхціц Завальня...
Кісялёў Г.В. Ад Чачота да Багушэвіча.
Хаустовіч М. Ля вытокаў беларускае ідэі //
М.В.Хаустовіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дзяці́нец 1, ‑нца,
Цэнтральная ўмацаваная частка горада ў Старажытнай Русі; крэмль.
дзяці́нец 2, ‑нцу,
Хвароба маленькіх дзяцей, якая праяўляецца ў перыядычных прыпадках з сутаргамі і стратай прытомнасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гармо́нія, ‑і,
1. Мілагучнасць, складнасць, прыемнасць гучання.
2. Зладжанасць, узаемная адпаведнасць асобных якасцей, прадметаў, з’яў, частак цэлага.
3. Аддзел тэорыі музыкі, вучэнне аб правільнай пабудове сугучнасцей у кампазіцыі.
[Ад грэч. harmonía — сувязь, сугучнасць, зладжанасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазіты́ўны 1, ‑ая, ‑ае.
1. Які заснаваны на фактах, на вопыце.
2. Дадатны;
пазіты́ўны 2, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пазітыва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
намага́нне, ‑я,
1.
2. Фізічнае, разумовае або душэўнае напружанне, накіраванае на што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыстасава́нне, ‑я,
1.
2. Прылада, збудаванне, абсталяванне, пры дапамозе якога выконваецца якое‑н. дзеянне, работа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыкалі́зм, ‑у,
1. Светапогляд радыкала 2 (у 1 знач.), палітыка, якую праводзяць радыкалы 2 (у 1 знач.).
2. Склад думак і дзеянняў, уласцівы радыкалу 2 (у 2 знач.); палітычная смеласць, рашучасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)