wychodne

wychodn|e

н. выхадны [дзень];

na ~ym — перад самым адыходам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

burke

[bɜ:rk]

v.t.

1) душы́ць

2) Figur. замя́ць (спра́ву); забарані́ць, зарэ́заць (кні́гу) пе́рад вы́хадам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

allegation

[,æləˈgeɪʃən]

n.

1) недака́занае цьве́рджаньне

2) за́кід m., абвінава́чаньне n. (асабл. пе́рад судо́м)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рэпеты́цыя

(лац. repetitio = паўтарэнне)

1) развучванне або пробнае выкананне п’есы, музычнага і іншага твора перад пастаноўкай;

генеральная р. — апошняя рэпетыцыя перад выступленнем;

2) перан. папярэдняе пробнае выкананне, падрыхтоўка чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ПА́ПЕРЦЬ,

памяшканне перад уваходам у царкву ў выглядзе невял. галерэі або ганка. Неабходны атрыбут прыходскага храма ў рус. мураванай і драўлянай архітэктуры. На П. звычайна збіраліся жабракі ў чаканні міласціны.

т. 12, с. 63

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

шапкава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; незак.

Разм.

1. Уніжальна прасіць каго‑н. аб чым‑н. [Зыдор Пніцкі:] — У мяне, каб не схлусіць вам, сані вельмі нялюдскія, а шапкаваць перад людзьмі, каб пазычыць .. дык... Чорны.

2. Рабалепстваваць, нізкапаклоннічаць. [Карл Раманоўскі:] — Можа, нам усім прыйдзецца дамоў вярнуцца. Вельмі бо надаела шапкаваць перад панам. Як ні ўгаджай — усё роўна кепска. С. Александровіч. // Вітацца, знімаючы шапку. [Кацярына:] Як апранеш ты [Рыгор] бурку з башлыком, боты добрыя абуеш, запражэш стаенніка ў вазок, ды як паедзем на кірмаш, дык усё мястэчка залюбуецца, гледзячы на нас. Нашы вясковыя хамулы толькі шапкаваць будуць перад намі. Крапіва. // перан. Залішне слугаваць каму‑н.; падхалімнічаць перад кім‑н. [Леапольд Гушка:] — То нам не трэба тут лішне шапкаваць перад гэтым дапытнікам. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

антрапафо́бія

(ад антрапа + -фобія)

хваравіта-псіхічны стан, які характарызуецца страхам перад людзьмі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аванты́тул

(ад фр. avant = перад + тытул)

першая старонка кнігі, якая папярэднічае тытулу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

праметафа́за

(ад лац. proto = перад + метафаза)

другая стадыя непрамога дзялення, або мітозу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

стажо́р

(фр. stagiaire)

асоба, якая праходзіць выпрабавальны стаж перад залічэннем на працу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)