скаці́на, -ы, ж. (разм.).

1. зб. Буйная сельскагаспадарчая жывёла.

Пасвіць скаціну.

Пагнаць скаціну ў поле.

2. перан. Грубы, бяздушны чалавек (груб., лаянк.).

|| памянш.-ласк. скаці́нка, -і, ДМ -нцы, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

здаро́вейка ср., разг., уменьш.-ласк. здоро́вьечко, здоро́вьице

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

здаро́ўечка ср., разг., уменьш.-ласк., см. здаро́вейка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзе́тухна ж., разг., ласк. де́точка, ди́тятко ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

до́чухна ж., ласк. (только при обращении) до́ченька

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зяцёк, -цька́ м., разг., ласк. зя́тюшка, зятёк

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кажушо́к, -шка́ м., уменьш.-ласк. кожушо́к, тулу́пчик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гняздзе́чка ср., уменьш.-ласк., прям., перен. гнёздышко

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

го́сцейка м. и ж., ласк. го́стьюшка, го́стюшка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

капыто́к, -тка́ м., уменьш.-ласк. копы́тце ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)