верх
1. в разн. знач. верх, род. ве́рху м.;
взобра́ться на са́мый верх узабра́цца на са́мы верх;
верх соверше́нства верх даскана́ласці;
пальто́ с суко́нным верхом паліто́ з суко́нным ве́рхам;
2. верхи́ мн., в разн. знач. вярхі́, -хо́ў;
◊
одержа́ть верх узяць верх;
брать верх браць верх;
быть на верху́ блаже́нства быць на вяршы́ні шча́сця;
смотре́ть по верха́м глядзе́ць (падыхо́дзіць) павярхо́ўна;
нахвата́ться верхо́в нахапа́цца вяршко́ў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
клони́ться
1. хілі́цца; (наклоняться) нахіля́цца; (набок — ещё) вярну́цца; (склоняться) схіля́цца; (нагибаться) нагіна́цца; (гнуться) гну́цца;
2. перен. хілі́цца; (склоняться) схіля́цца; (приближаться) набліжа́цца; (идти) ісці́; (подходить) падыхо́дзіць; (иметь какое-л. направление) быць скірава́ным, скіро́ўвацца;
день клони́лся к ве́черу дзень хілі́ўся (схіля́ўся) к ве́чару;
де́ло клони́лось к развя́зке спра́ва набліжа́лася (ішла́) да развя́зкі;
его́ предложе́ние клони́лось к тому́, что́бы… яго́ прапано́ва была́ скірава́на да таго́, каб…
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
располо́женныйII
1. прич. (питающий симпатию к кому-л.) схі́льны;
2. прил. (питающий чувство симпатии к кому-л.) прыхі́льны;
3. прил. (склонный, восприимчивый к чему-л.) схі́льны;
4. прил. (имеющий настроение, желание) / быть располо́женным быць схі́льным, мець жада́нне (настро́й, ахво́ту, наме́р);
я не располо́жен тепе́рь к разгово́рам я не ма́ю жада́ння цяпе́р гавары́ць, я не схі́льны цяпе́р да размо́ў; см. расположи́тьII.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прича́стныйII (имеющий отношение) які́ (што) ма́е дачыне́нне (да каго, да чаго), які́ (што) прычыня́ецца (да каго, да чаго); заме́шаны (у чым); звя́заны (з чым);
быть прича́стным к иску́сству мець дачыне́нне (прычыня́цца) да маста́цтва;
быть прича́стным к де́лу быць заме́шаным у спра́ве;
быть прича́стным к чему́-л. мець дачыне́нне (прычыня́цца) да чаго́-небудзь;
он к ним не прича́стен ён з і́мі не звя́заны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
приёмI м., в разн. знач. прыём, -му м.; (действие — ещё) прыма́нне, -ння ср., прыня́цце, -цця ср.;
во вре́мя приёма у врача́ у час прыёму ва ўрача́;
часы́ приёма гадзі́ны прыёму;
приём паке́тов прыём (прыма́нне) паке́таў;
быть на приёме у кого́-л. быць на прыёме ў каго́-не́будзь;
оказа́ть кому́-л. раду́шный, тёплый, серде́чный приём прыня́ць каго́-не́будзь з ра́дасцю (цёпла, сардэ́чна).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
renta
rent|a
ж.
1. пенсія;
~a inwalidzka — neнсія па інваліднасці;
~a rodzinna — сямейная пенсія;
pobierać ~ę — атрымліваць пенсію;
być na rencie — быць на пенсіі;
2. рэнта;
~а gruntowa — зямельная рэнта;
~a wieczysta — пажыццёвая рэнта;
~a różniczkowa — дыферэнцыяльная рэнта
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zmysł, ~u
м.
1. пачуццё;
zmysł słuchu (wzroku) — пачуццё слыху (зроку);
2. пачуццё; разуменне;
zmysł humoru — пачуццё гумару;
być przy zdrowych ~ach — быць пры сваім розуме;
odchodzić od ~ów — вар’яцець;
stracić ~у — страціць прытомнасць; знепрытомнець;
dostać pomieszania ~ów — звар’яцець
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
бе́раг м.
1. в разн. знач. бе́рег;
б. ракі́ — бе́рег реки́;
марако́ў адпусці́лі на б. — моряко́в отпусти́ли на бе́рег;
вы́йсці з ~го́ў — вы́йти из берего́в;
2. (сосуда) край;
ро́ўна з ~га́мі — до краёв;
3. (ткани) край, кро́мка ж.; кайма́ ж.;
ху́стка з чырво́нымі ~га́мі — плато́к с кра́сной каймо́й;
◊ апыну́цца (быць) на ро́зных берага́х — очути́ться (быть) на ра́зных берега́х;
мало́чныя рэ́кі з кісе́льнымі ~га́мі — моло́чные ре́ки с кисе́льными берега́ми;
прыста́ць (прыбі́цца) да ~га — приста́ть (приби́ться) к бе́регу
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
му́ха ж. му́ха;
○ ге́сенская м. — ге́ссенская му́ха;
м. цэцэ́ — му́ха цеце́;
◊ з му́хамі — с но́ровом;
му́хі не пакры́ўдзіць — му́хи не оби́дит;
быць — пад му́хай быть под му́хой;
му́хі до́хнуць — му́хи до́хнут;
мруць як му́хі — мрут как му́хи;
чува́ць, як м. праляці́ць — слы́шно, как му́ха пролети́т;
лічы́ць мух — счита́ть мух;
яка́я му́ха ўкусі́ла — (каго) кака́я му́ха укуси́ла (кого);
рабі́ць з му́хі слана́ — погов. де́лать из му́хи слона́;
(бы́ццам, нібы́) му́ху праглыну́ў — (то́чно) му́ху проглоти́л;
як со́нная м. — как со́нная му́ха
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
утрыма́нне I ср., в разн. знач. удержа́ние;
у. пада́ткаў — удержа́ние нало́гов;
паме́р ~ння — разме́р удержа́ния
утрыма́нне II ср.
1. (действие) содержа́ние; см. утры́мліваць II;
2. содержа́ние, иждиве́ние, попече́ние;
мець на ўтрыма́нні — име́ть на содержа́нии (иждиве́нии, попече́нии);
быць на ўтрыма́нні — быть на содержа́нии (иждиве́нии, попече́нии);
браць на сваё ўтрыма́нне — брать на своё содержа́ние (иждиве́ние, попече́ние);
3. спец. (наличие какого-л. вещества) содержа́ние;
у. зо́лата ў паро́дзе — содержа́ние зо́лота в поро́де;
у. ві́льгаці ў атмасфе́ры — содержа́ние вла́ги в атмосфе́ре
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)