стан асобы, пры якім з-за хранічнай душэўнай хваробы ці часовага расстройства душэўнай дзейнасці яна не здольная ўсведамляць свае ўчынкі і кіраваць імі; акалічнасць, якая выключае злачыннасць дзеяння і крымін. адказнасць за яго. Для вырашэння пытання пра бессвядомасць назначаецца судова-псіхіятрычная экспертыза, на падставе вывадаў якой следчыя органы або суд канстатуюць псіхічны стан асобы пры ўчыненні пэўнага грамадска небяспечнага дзеяння. Да асобы, якая пры гэтых абставінах знаходзілася ў стане бессвядомасці, суд можа ўжыць прымусовыя меры мед. характару.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
dilapidation
[dɪ,læpɪˈdeɪʃən]
n.
распа́д -у m.; разва́л -у m.; трухле́ньне n., паўразбу́раны стан
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
heirdom
[ˈerdəm]
n.
станабо́ правы́ спадкае́мца; спа́дчына f., спа́дчыннасьць f., спадкае́мства n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
celibacy
[ˈseləbəsi]
n., pl. -cies
1) бясшлю́бнасьць f.
2) цэліба́т -у m. (стан)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
purgatory
[ˈpɜ:rgətɔri]
n., pl. -ries
1) чы́сьцец -тца m.
2) стан часо́вага пакара́ньня
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
reversion[rɪˈvɜ:ʃn]n.(to)
1.fml вярта́нне (у папярэдні стан)
2.law перахо́д маёмасных право́ў наза́д да першапачатко́вага ўлада́льніка або́ насле́дніка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
КАХЕКСІ́Я (грэч. kachexia, ад kakos дрэнны + hexis стан),
крайняя ступень знясілення арганізма, якая характарызуецца рэзкім схудненнем, знясіленнем, фіз. слабасцю, атрафіяй, зніжэннем фізіял. функцый, астэнічным, пазней апатычным сіндромам.