этыке́тчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па вырабу этыкетак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гарба́р м. Léderarbeiter m -s, - (майстар, рабочы); Gérber m -s, - (дубільшчык)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рэктыфіка́тар

(лац. rectificator = які выпрамляе)

1) апарат для рэктыфікацыі;

2) рабочы, які займаецца рэктыфікацыяй.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

па́рабак, -бка, мн. парабкі́, -о́ў і па́рабкі, -аў, м.

Наёмны сельскагаспадарчы рабочы ў памешчыцкай або кулацкай гаспадарцы.

|| ж. парабча́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.

|| прым. парабко́ўскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аўтама́тчык, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Рабочы, які абслугоўвае аўтамат (у 1 знач.).

2. Баец, узброены аўтаматам (у 2 знач.).

|| ж. аўтама́тчыца, -ы, мн. -ы, -чыц (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адлі́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст са адліўцы рэчаў, дэталей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апара́тчык, ‑а, м.

Рабочы, які наглядае за работай апаратуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апрацо́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па апрацоўцы чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каменябо́ец, ‑бойца, м.

Рабочы, які разбівае каменне на шчэбень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кардо́ншчык, ‑а, м.

Рабочы, заняты вырабам кардону або карданажу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)