wertep, ~u
м.
1. часцей мн.~y — бездараж; ухабістая дарога;
2. абл. батлейка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ску́так м. уст., абл. Ergébnis n -ses, -se (вынік); Schluss m -es, Schlüsse; Fólgerung f -, -en (выснова)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
за́таўка ж. абл. Zútat f -, -en (gebratener oder gerösteter Speck mit Zwiebeln, wird gewöhnlich dem Kartoffelpüree beigegeben)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
недавя́рак м. разм. абл. gráusamer Fanátiker; перан. brutáler Mensch, Únhold m -(e)s, -e, Feind der Áufklärung [Bíldung]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вы́варатка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
Абл. Выварацень. [Каля] старой яловай вывараткі стаялі дзве нізенькія доўгія капы сіўцу. Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзе́йкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Абл. Гаварыць, пускаць пагалоскі, чуткі. — Ат, можа і няпраўда гэта зусім. Мала што дзейкаюць людзі. Зарэцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзы́ндра, ‑ы, ж.
Абл. Шлак. Канец вуліцы пры чыгунцы высыпаны чорна-блішчастаю дзындраю, і заўсёды пахне тут ву вольным, дымам. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
длу́баць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што.
Абл. Калупаць. Стаіць гэты Кукарэка, тоўсты дзядзька, на двары фермы і ногцем зубы длубае. Грамовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
до́ка, ‑і, м.
Абл. Умелец, знаток якой‑н. справы. Сцёпка Ляўшун у гэтых справах быў самы дока ва ўсім сяле. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дру́за, ‑ы, ж.
Група крышталяў, якія зрасліся ў аснове.
[Ням. Druse — шчотка.]
друза́, ‑ы, ж.
Абл. Друз. Цагляная друза засталася пасля разбураных сцен. «Беларусь».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)