наёмніцтва, ‑а, н.

Становішча, стан наёмніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяздо́мнасць, ‑і, ж.

Стан бяздомнага; беспрытульнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

захмяле́нне, ‑я, н.

Стан захмялелага; ап’яненне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перако́шанасць, ‑і, ж.

Стан перакошанага ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пе́расыць, ‑і, ж.

Стан празмернай насычанасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымі́ранасць, ‑і, ж.

Стан прыміранага; заспакоенасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шалудзі́васць, ‑і, ж.

Разм. Стан шалудзівага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАХЕКСІ́Я (грэч. kachexia, ад kakos дрэнны + hexis стан),

крайняя ступень знясілення арганізма, якая характарызуецца рэзкім схудненнем, знясіленнем, фіз. слабасцю, атрафіяй, зніжэннем фізіял. функцый, астэнічным, пазней апатычным сіндромам.

т. 8, с. 190

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КРЫТЫ́ЧНАЕ МАГНІ́ТНАЕ ПО́ЛЕ ў звышправадніках,

значэнне напружанасці магн. поля, пры дасягненні якога магн. поле пранікае ў звышправаднік і выклікае яго пераход у нармальны (незвышправодны) стан. Гл. Звышправоднасць.

т. 8, с. 521

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

гіпабіёз

(ад гіпа- + -біёз)

стан паніжанай жыццядзейнасці арганізмаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)