нала́даваць і наладава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе і ‑ду́ю, ‑ду́еш, ‑ду́е; зак., што і чаго.

Разм. Шчыльна налажыць чаго‑н. у што‑н.; напакаваць. Тым часам маці наладавала поўны з верхам кошык ежы. Краўчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

baleful

[ˈbeɪlfəl]

adj.

злаве́сны, пагі́бельны

a baleful glance — по́зірк, по́ўны зло́сьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

buoyant

[ˈbɔIənt]

adj.

1) плыву́чы

2) Figur. жыцьцяра́дасны, по́ўны надзе́і, бестурбо́тны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cartload

[ˈkɑ:rtloʊd]

n.

по́ўны воз; воз -у m. (як ме́ра гру́зу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fearful

[ˈfɪrfəl]

adj.

1) стра́шны, страшны́

2) по́ўны стра́ху, у стра́ху

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

graceful

[ˈgreɪsfəl]

adj.

1) по́ўны гра́цыі; згра́бны, прыго́жы, стро́йны

2) прые́мны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hold all the cards

мець перава́гу, по́ўны кантро́ль над чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абсалюты́зм

(фр. absolutisme, ад лац. absolutus = поўны, неабмежаваны)

форма дзяржаўнага кіравання, пры якой вярхоўная ўлада поўнасцю належыць адной асобе, неабмежаваная манархія, самадзяржаўе.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

драматы́чны

(гр. dramatikos)

1) які мае адносіны да драмы як да літаратурнага твора;

2) поўны драматызму, напружанасці (напр. д. выпадак, д. момант).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

этагра́ма

(ад гр. ethos = звычай + -грама)

больш або менш поўны пералік «мовы», поз, жэстаў і мімікі, уласцівы таму або іншаму віду жывёл.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)