Verbum

анлайнавы слоўнік

сусе́дства н. Náchbarschaft f -;

які́ знахо́дзіцца ў сусе́дстве nächstliegend;

жыць па сусе́дстве in der Náchbarschaft [in der Nähe] wóhnen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

галаднава́та прысл. húngernd, arm, ärmlich;

жыць галаднава́та húngern vi, am Húngertuch(e) nágen, ein Húngerdasein frísten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

горб м. Buckel m -s, -, Höcker m -s, -;

◊

жыць сваі́м гарбо́м von éigener Hände Árbeit lében

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

невядо́масць ж.

1. (адсутнасць звестак) Úngewissheit f -;

2. (непапулярнасць) Únbekanntheit f -;

жыць у невядо́масці zurückgezógen lében

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

прыпява́ючы:

◊

жыць прыпява́ючы разм. sórglos [sórgenfrei] leben; hérrlich und in Fréuden lében; wie Gott in Fránkreich leben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

вы́манежыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., каго.

Разм. Строга выхаваць, прывучыць да парадку, дысцыпліны; вымуштраваць. Выманежыць дзяцей. □ Антон так ужо быў выманежыў сваіх хлопцаў. Вітка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акале́чаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Стаць калекай. Акалечаў.. [Асядовіч] таму, што не хацеў жыць сумленна і справядліва, а падаўся на злачынную, зладзейскую сцежку. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бедла́м, ‑у, м.

Разм. Неразбярыха, шум, вэрхал. [Максім:] — Ды плюнь ты на ўсю іхнюю гаспадарку і ўвесь іх дамашні бедлам, пачні ты жыць асобна. Машара.

[Англ. bedlam.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

брадзя́жыць, ‑жыць; незак.

Тое, што і валачыцца, бадзяцца. [Барановіч:] — Жыве тут Мікалай Жыгунец. ..Дык ён.., як верабей пад страхою, жыў, па свеце цягаўся, брадзяжыў. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

убра́цца, убяру́ся, убярэ́шся, убярэ́цца; убяро́мся, убераце́ся, убяру́цца; -а́ўся, -а́лася; убяры́ся; зак.

1. Набыць прыгожы выгляд; прыгожа апрануцца, прыбрацца.

У. ў святочны касцюм.

2. Управіцца з уборкай ураджаю (разм.).

У. са збажыной.

◊

Убрацца ў пер’е (разм.) — абжыцца, палепшыць матэрыяльнае становішча; пачаць жыць самастойна.

|| незак. убіра́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)