спачува́льны mítfühlend, téilnahmsvoll, téilnehmend; wóhlwollend (добразычлівы); verständnisvoll (які разумее);

ста́віцца спачува́льна sympathisíeren vi (да каго-н., чаго-н. mit D); Mítgefühl zéigen (mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́трыманы

1. (які валодае сабой) behérrscht, sélbstbeherrscht; diszipliníert (дысцыплінаваны);

2. (паслядоўны) konsequént;

3. (пра рэчывы, прадукты):

вы́трыманае віно́ ábgelagerter Wein;

вы́трыманая драўні́на tróckenes Lágerholz

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дапы́тлівы

1. (які імкнецца набыць новыя веды) wíssbegierig; wíssensdurstig; wíssenshungrig;

2. (праніклівы, цікаўны) dúrchdringend; scharf beóbachtend; scharf blíckend; schárfsinnig; schnell im Erfássen; fórschend; prüfend

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

цвілы́

1. (пакрыты цвіллю) verschímmelt, schímm(e)lig, mit Schímmel überzógen;

2. (які патыхае цвіллю) múffig, mód(e)rig; fáulig;

па́хнуць цвілы́м múffig [mód(e)rig] ríechen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ідэ́йны

1. (ідэалагічны) Idé¦en-, ide¦éll; ideológisch;

2. (які выказвае асноўную думку чаго-н.) idé¦enreich;

ідэ́йнае маста́цтва idé¦enreiche Kunst;

3. (пераканаўчы) prinzípi¦entreu, éiner Idée ergében

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

неадлу́чна прысл., неадлу́чны

1. (які заўсёды знаходзіцца пры кім-н., чым-н.) únzertrennlich, stets ánwesend;

2. (пры якім пастаянна прысутнічаюць дзе-н.) ständig, únunterbrochen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

няскла́дны

1. разм. (нязграбны) úngefüge, plump, úngeschickt;

2. (недарэчны) missglückt; úngünstig;

3. (які пазбаўлены лагічнай сувязі) úngereimt; únzusammenhängend; hínkend (пра верш і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

светлавы́ Licht-, Leucht-;

светлавы́ сігна́л Líchtsignal n -s, -e; Blínksignal n, Blínkzeichen n -s, - (які бліскае);

светлавы́ год астр. Líchtjahr n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ізго́й, -я, мн. -і, -яў, м.

1. Старажытнарускі сацыяльны тэрмін, якім абазначалі чалавека, што страціў сувязь са сваёй сацыяльнай групай, напр., прыгонны селянін, які выкупіўся на волю, купец, які збяднеў, згалеў.

2. перан. Чалавек, якога ігнаруюць або праследуюць, які страціў сваё становішча ў грамадстве, адшчапенец.

Праз сваю фанабэрыстасць хлопец хутка зрабіўся сапраўдным ізгоем сярод моладзі.

|| прым. ізго́йскі, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асабі́сты, -ая, -ае.

1. Які належыць, уласцівы якой-н. асобе, прызначаны для абслугі якой-н. асобы.

Асабістая бібліятэка.

Асабістая думка.

2. Які датычыцца якой-н. асобы, закранае яе інтарэсы, накіраваны на якую-н. асобу, звязаны з прыватным, сямейным жыццём.

Асабістая крыўда.

Асабістае шчасце.

Спалучэнне асабістага (наз.) з грамадскім.

3. Які ажыццяўляецца якой-н. асобай, зыходзіць ад якой-н. асобы.

А. прыклад.

Асабістая ініцыятыва.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)