Verbum

beréden

1. vt

1) абмярко́ўваць

2) абгаво́рваць (каго-н.)

3) угаво́рваць, падгаво́рваць, падбухто́рваць;

er ist leicht zu ~ яго́ лёгка ўгавары́ць

2. ~, sich ра́іцца, дамаўля́цца

erléiden* vt

1) зазнава́ць, перано́сіць;

éine Níederlage ~ зазнава́ць [цярпе́ць] паражэ́нне

2) сапсава́ць (радасць і да т.п.);

wélches Schícksal hat ihn erlítten? які́ лёс спатка́ў яго́?

futsch a разм. быў і зні́к; то́лькі яго́ і ба́чылі;

~ sein зні́кнуць, прапа́сці;

◊

~ ist ~ und hin ist hin што з во́за ўпа́ла, то́е прапа́ла

gráusen vimp:

mir graust davór я баю́ся гэ́тага;

ihm graust davór, es graust ihm davór ён гэ́тага на́дта баі́цца, гэ́та наво́дзіць на яго́ жах

Rest m -es, -e

1) рэ́шта; аста́так;

die írdischen ~e тле́нныя аста́нкі;;

das gab ihm den ~ гэ́та яго́ дакана́ла

2):

den ~ heráusgeben* дава́ць рэ́шту

Schímmer m -s, -

1) ззя́нне, зіхаце́нне, бляск

2) про́бліск (надзеі і г.д.);

er hat kéinen (blássen) ~ davón у яго́ няма́ (ніцкага) уяўле́ння аб гэ́тым

vórliegen* vi

1) ляжа́ць (перад чым-н.)

2) ме́цца, быць у наяўнасці, існава́ць;

es liegt nichts gégen ihn vor су́праць яго́ няма́ ніцкіх абвінава́чванняў