абзада́чванне (чаго) ср. внесе́ние зада́тка (за что); см. абзада́чваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нара́даваццасов., чаще с отриц. (з каго, чаго) нара́доваться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
насме́шкаж. (з каго, чаго) насме́шка (над кем, чем)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
недаты́чнасць (да каго, чаго) ж. неприча́стность (к кому, чему)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыахво́чваць (да чаго) несов. приохо́чивать (к чему); см. прыахво́ціць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
унікне́нне (чаго) ср. уклоне́ние (от чего); см. уні́кнуць 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КВІНТЭСЕ́НЦЫЯ (ад лац. quinta essentia пятая сутнасць),
аснова, самая сутнасць чаго-н. У антычнай натурфіласофіі К. — эфір, уведзены Арыстоцелем, найтанчэйшы пяты элемент (стыхія) побач з вадой, зямлёй, паветрам і агнём; пазней — найтанчэйшая субстанцыя наогул, «экстракт» усіх элементаў (Парацэльс).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КУЛЬТ (ад лац. cultus шанаванне),
рэлігійнае служэнне бажаству і звязаныя з гэтым рэліг. абрады. У пераносным сэнсе — празмернае ўзвелічэнне чаго-н. ці каго-н.; сляпое пакланенне каму-н. або чаму-н. Напр., культ асобы, культ рэлігійны, К. «чыстага мастацтва».
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЕЛІСЕ́Й, Эліша,
старазапаветны біблейскі прарок, вучань Ільі (гіст. — прарок, які жыў у Ізраільскім царстве ў 850—800 да н.э.). Паводле Бібліі Е. быў сведкам узнясення Ільі на неба на вогненнай калясніцы, пасля чаго сам набыў здольнасць здзяйсняць цуды.