Бываюць паўнавясныя, навясныя, самаходныя, шасцірадковыя (замежныя — 1—6-радковыя). На Беларусі ў асн. выкарыстоўваюцца самаходныя буракаўборачныя машыны для цукр. буракоў КС-6Б(В) (г. Цярнопаль, Украіна), прычапныя для цукровых і кармавых буракоў МКП-6 («Лідсельмаш») і ўборачны комплекс для цукр. буракоў у складзе буракаўборачнай машыны КСН-6 і падборшчыка-пагрузчыка ППК-6 («Гомсельмаш»).
Машына МКП-6 падкопвае карані буракоў з папярэдне абрэзаным бацвіннем (яно падаецца ў трактарны прычэп або раскідваецца па полі), выбірае іх з глебы, загружае ў трансп.сродак, які ідзе побач. Буракаўборачная машына КСН-6 зразае бацвінне, выкопвае карані і ўкладвае іх у валок. Буракі з валка падбіраюцца тэхнал. пагрузчыкам ППК-6. Прадукцыйнасць МКП-6 да 1 га/гадз, уборачнага комплексу да 1,3 га/гадз.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
лак, -у, мн. -і, -аў, м.
1. Раствор смол у спірце, шкіпінары, алеі і інш., якім пакрываюць паверхню прадметаў, каб надаць ім бляск.
Пакрываць лакам.
2. Бліскучы высахлы слой гэтага раствору на паверхні якога-н. прадмета.
Лакавыя туфлі (са скуры, пакрытай лакам).
3. Касметычны сродак (фарба для пакрыцця пазногцяў або раствор для фіксацыі прычоскі).
Чырвоны л.
|| прым.ла́кавы, -ая, -ае.
Лакавыя фарбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нату́ра, -ы, ж.
1. Характар, тэмперамент чалавека.
Гэта быў чалавек вясёлай натуры.
2. Тое, што і прырода (у 1 знач.).
3. Жывыя істоты, з’явы, прадметы рэальнага свету, з якіх малююць, робяць скульптуры, здымкі і пад.
Маляваць з натуры.
4. Тое, што і натуршчык.
5. Тавары, прадукты як плацежны сродак замест грошай.
Разлічвацца натурай.
|| прым.нату́рны, -ая, -ае (да 3 знач.).
Натурная замалёўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
środek
środ|ek
м.
1. сярэдзіна; цэнтр;
złoty ~ek — залатая сярэдзіна;
~ek ciężkości — цэнтр цяжару;
~ek ataku спарт. цэнтр нападзення;
2.сродак;
~ek zapobiegawczy — засцерагальны сродак;
~ki płatności эк. сродкі плацяжу;
~ki produkcji — сродкі вытворчасці;
3.сродак, мера, захад, спосаб;
~ki ostrożności — меры засцярогі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
барбамі́л
[ад барб(ітураты) + гр. amylon = крухмал]
снатворны сродак з групы барбітуратаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фтывазі́д
(ад гр. phthisis = сухоты + лац. acidus = едкі)
лекавы прэпарат, процітуберкулёзны сродак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
aperient
[əˈpɪriənt]1.
adj., Med.
слабі́цельны, які́ прачышча́е
2.
n.
сро́дак на прачышчэ́ньне; слабі́цельнае n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
aphrodisiac
[,æfrəˈdɪziæk]1.
n.
узбуджа́льнік -у m. (сро́дак, які́ ўзбуджа́е палаву́ю ця́гу)
2.
adj.
узбуджа́льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
suppurative
[ˈsʌpjərətɪv]1.
adj.
нагно́ены, гно́йны, гнаявы́(пра ра́ну)
2.
n.
сро́дак, які́ прысьпяша́е нагно́йваньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АРХА́ІЗМ (ад грэч. archaios старадаўні, старажытны),
устарэлая назва сучаснай рэаліі, што абазначаецца новым словам: напр., «раць» — войска, «рамёны» — плечы. Архаічнымі могуць быць і формы слоў. Адрозніваюцца архаізмы: уласна-лексічныя («каморнік» — землямер), лексіка-семантычныя («жывот» — жыццё), лексіка-фанетычныя («кроніка» — хроніка), лексіка-акцэнталагічныя («рапо́рт» — ра́парт), лексікасловаўтваральныя («лгар» — лгун), лексіка-марфалагічныя («паэта» — паэт). Выкарыстоўваюцца ў мове як стылістычны сродак.
