swear by smb./smth. кля́сціся кім-н./чым-н.; бязме́жна ве́рыць каму́-н./чаму́-н.;
swear on the Bible клясці́ся на Бі́бліі
♦
swear blindinfml клясці́ся
swear in[ˌsweərˈɪn]phr. v. прыво́дзіць да прыся́гі;
swear in a witness прыво́дзіць све́дку да прыся́гі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
allow
[əˈlaʊ]
v.t.
1) дазваля́ць
Dogs are not allowed here — З саба́камі тут не дазво́лена
2) выдава́ць, выдзяля́ць
His father allows him $2 a week — Ба́цька дае́ яму́ 2 даля́ры на ты́дзень
3) дапуска́ць, прыма́ць
The judge allowed the claim of the man — Судзьдзя́ прыня́ў ска́ргу чалаве́ка
4) улі́чваць, браць пад ува́гу; дапушча́ць
to allow a car to be stolen — дапусьці́ць, каб а́ўта скра́лі
•
- allow for
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Máhlzeitf -, -en е́жа (абед, вячэра);
éine ~ éinnehmen* абе́даць; вячэ́раць;
éine ~ hálten* сядзе́ць за стало́м, е́сці, прыма́ць стра́ву;
~en verábreichen падава́ць стра́вы, разно́сіць стра́ву (у бальніцы і г.д.);
~! прые́мнага апеты́ту!; до́бры дзень!; быва́йце! (прывітанне ў абедзенны час);
◊
ja ~!, prost ~!іран. пако́рна [шчы́ра] дзя́кую!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ме́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
1. Адпаведны размер чаго‑н. Каб абутак шыць па мерцы: Не вялікі, не малы, Прымяраеш, круціш-верціш — Падбіраеш капылы.Непачаловіч.
2. Прадмет, які служыць для вымярэння даўжыні. Калі заходзім у другую палавіну хаты нашага калгаснага садоўніка .., у вочы адразу кідаецца двухметровая, з адламаным канцом-нагой, брыгадзірская мерка «каза».Шуцько.
3. Пасудзіна для мерання чаго‑н. вадкага або сыпучага. — Гэты хлапчук без чаргі, не адпускайце, — нібы прачнулася .. [жанчына] ад бразгату літровай меркі аб бітон.Пальчэўскі.Хлеба нам гаспадыня не прыбаўляла, бульбы таксама насыпала адну мерку: хочаш — еш, хочаш — бяры з сабою.Якімовіч.
4.перан. Спосаб ацэнкі, крытэрый. — Я пачынаю думаць, што да ўсяго трэба падыходзіць з нейкаю меркаю, але гэтай меркі ў мяне няма.Колас.Кастрычнік, Ні ў чым ты не знаеш стандарту, Нічога не мераеш меркай крывою.Барадулін.
5.Уст. Плата збожжам за памол у млыне. Пакуль прымаць мерку ў новых завознікаў, студэнт паглядзеў на вялікія, як добрыя парсюкі, мяхі Сценкі Мякіша, што хітра прысуседзіліся каля самага каша.Брыль.
•••
Мераць усё (усіх) сваёй меркайгл. мераць.
Мераць усіх адной меркайгл. мераць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; незак.
1.ушто. Быць цвёрда перакананым, упэўненым у чым‑н. Верыць у перамогу. □ Веру, братцы, ў нашу сілу, Веру ў волі нашай гарт.Цётка.[Усевалад:] — Я не веру, каб чалавек з такой чулай і харошай душой, як у вас, быў помслівы і зласлівы.Скрыган.//укаго. Лічыць каго‑н. здольным здзейсніць надзеі, спадзяванні. [Надзя:] — Я верыла ў.. [Косцю], як у чалавека верыла. Разумееце, чалавека.Лынькоў.
2.ушто і чаму. Прымаць за праўду, лічыць верагодным, адпаведным рэчаіснасці. Верыць у сны і прыкметы. Верыць кожнаму слову. Верыць чуткам. □ Выйду, гляну на палі, даліны — Жнуць камбайны спелыя аўсы, І не лёгка верыць успамінам Пра царскія, змрочныя часы...Лойка.
3.каму. Давяраць каму‑н. Заўважыўшы, што Васіль верыць яму, Андрэй падышоў здалёк і да галоўнага.Пальчэўскі.[Марына:] — Ты сябра мой даўні, І я табе веру.Прыходзька.
4. Быць веруючым. Верыць у бога.
•••
Верыць (паверыць) на слова — лічыць (палічыць) праўдзівымі словы, не пацверджаныя доказамі.
Не верыць сваім вушам (вачам) — вельмі здзіўляцца, пачуўшы, убачыўшы што‑н. нечаканае. Глянуў Віктар — і вачам сваім не верыць. — А дзе ж човен?Маўр.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)