guer(r)illa

[gəˈrɪlə]

1.

n.

1) партыза́н -а m.

2) партыза́нка f.; партыза́нская вайна́

2.

adj.

партыза́нскі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

НАДЗВЫЧА́ЙНЫЯ ПАДА́ТКІ,

абавязковыя плацяжы фізіч. і юрыд. асоб у бюджэт дзяржаўны, якія ўводзяцца пры наступленні надзвычайных абставін (вайна, стыхійнае бедства і інш.).

т. 11, с. 120

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

узбагаці́ць сов., в разн. знач. обогати́ть;

вайна́ ўзбагаці́ла вае́нных прамысло́ўцаў — война́ обогати́ла вое́нных промы́шленников;

у. свой во́пыт — обогати́ть свой о́пыт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спусто́шыць, -шу, -шыш, -шыць; -шаны; зак.

1. што. Зруйнаваць, нанесці матэрыяльныя страты.

Вайна спустошыла гарады і вёскі.

2. перан., каго-што. Пазбавіць маральных сіл, зрабіць няздольным да актыўнага жыцця.

Амаральныя паводзіны спустошылі жыццё гэтага чалавека.

3. што. Пра глебу: зрабіць неўрадлівай.

Безгаспадарчыя адносіны спустошылі глебу.

|| незак. спусташа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і спусто́шваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. спусташэ́нне, -я, н. і спусто́шванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

РАЦЬ (стараслав. лаянка, сварка, разлад),

1) вайна, паход, бой (бітва).

2) Войска, апалчэнне, воінства, што складалася з ратнікаў; адсюль — ратная слава, ратныя подзвігі і інш.

т. 13, с. 383

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

руі́на ​1 Рэшткі разбуранага будынка (БРС); вайна (Грыг. 1838—1840, Тал. Мядзв.). Тое ж руні́на (Дзятлавіцкая вол. Гом. Радч., 1888, стар. XII).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

вызвале́нчы Befréiungs-; Fréiheits-;

вызвале́нчы рух Befréiungsbewegung f -, -en;

вызвале́нчая вайна́ Befréiungskrieg m -(e)s, -e, Fréiheitskrieg m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прэвенты́ўна прысл., прэвенты́ўны präventív [-vɛn-], Präventív-; vórbeugend;

прэвенты́ўная вайна́ Präventívkrieg [-vɛn-] m -(e)s, -e;

прэвенты́ўныя за́хады vórbeugende Máßnahmen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ДУЭ́ЛЬ (франц. duel ад лац. duellum вайна),

1) паядынак 2 асоб (з выкарыстаннем зброі) як спосаб адстойвання гонару і асабістай годнасці.

2) Барацьба, спаборніцтва 2 бакоў.

т. 6, с. 270

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

лака́льны

(лац. localis)

1) які не выходзіць за межы пэўнай тэрыторыі, мясцовы, абмежаваны (напр. л-ая вайна);

2) асноўны, нязменны, уласцівы дадзенаму прадмету (напр. л. колер).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)