чужані́ца, ‑ы, м. і ж.
1. Чужы, нетутэйшы чалавек. [Арцём:] — Я — нетутэйшы. Я, можна сказаць, чужаніца гэтаму сялу. Бажко. // Іншаземны захопнік, вораг. Чужаніцы з далёкай ішлі стараны То крыжовым паходам, то лютай вайною. Грахоўскі. Але не, не тая гэта Хата з смольнай сталяніцай, Тую хату грозным летам Падпалілі чужаніцы. Кірэенка.
2. Не родны, не сваяк. [Цыпруян:] — Ты мне чужая-чужаніца, а лепш за родную дачку. Калюга. Так і жыў Мацей чужаніцай у хаце: ні госць, ні гаспадар. Пальчэўскі.
3. Чалавек, які па духу, поглядах і пад. чужы якому‑н. асяроддзю. Ён [Цімох] быў у калгасе гультай, Калгасу заўжды чужаніца. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ініцыяты́ва ж., в разн. знач. инициати́ва;
па ўла́снай ~ве — по со́бственной инициати́ве;
праці́ўнік захапі́ў ~ву ў свае́ ру́кі — проти́вник захвати́л инициати́ву в свои́ ру́ки;
чалаве́к без ~вы — челове́к без инициати́вы;
○ заканада́ўчая і. — законода́тельная инициати́ва
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рост (род. ро́сту) м., в разн. знач. рост;
р. раслі́н — рост расте́ний;
чалаве́к высо́кага ро́сту — челове́к высо́кого ро́ста;
◊ на ўвесь р. — во весь рост;
не па ро́сце — не по ро́сту;
хваро́бы ро́сту — боле́зни ро́ста
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
цвяро́зы прям., перен. тре́звый, здра́вый;
ц. чалаве́к — тре́звый челове́к;
ц. ро́зум — тре́звый (здра́вый) ум;
◊ што ў цвяро́зага наўме́, то́е ў п’я́нага на языку́ — посл. что у тре́звого на уме́, то у пья́ного на языке́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
perish [ˈperɪʃ] v.
1. fml or lit. гі́нуць;
Almost a hundred people perished in the fi r e . Амаль сто чалавек загінулі ў час пажару.
2. BrE псава́ць; псава́цца (пра матэрыял)
♦
perish the thought infml барані́ бог!
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
person [ˈpɜ:sn] n.
1. чалаве́к, асо́ба;
a very important person ва́жная асо́ба
2. ling. асо́ба;
the first person пе́ршая асо́ба
♦
in person асабі́ста;
in the person of smb. fml у чыёй-н. ро́лі, у ро́лі каго́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
tin [tɪn] n.
1. во́лава;
sheet tin ліставо́е во́лава;
coated with tin лу́джаны
2. бляша́нка;
a tin of sardines бляша́нка сардзі́н
3. infml гро́шы, зво́нкая мане́та
♦
a little tin god чалаве́к, які́ карыстаецца незаслу́жаным паклане́ннем; ≅ «гліня́ны і́дал»
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
іне́ртны
(лац. iners, -rtis)
1) які знаходзіцца ў стане спакою або руху, не падвяргаючыся ўздзеянню якой-н. знешняй сілы (напр. і-ая маса);
2) перан. вялы, бяздзейны, безыніцыятыўны (напр. і. чалавек).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
канваі́р
(фр. convoyeur = які суправаджае)
1) узброены чалавек, які суправаджае каго-н. для аховы або прадухілення ўцёкаў;
2) ваенны карабель або самалёт, які суправаджае для аховы асобнае судна ці групу суднаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кано́э
(англ. canoe, ад ісп. canoa, з індз.)
1) выдзеўбаны човен паўночнаамерыканскіх індзейцаў;
2) лёгкая спартыўная лодка для аднаго або двух чалавек, у якой грабуць адналопасцевым вяслом, стоячы на адным калене.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)